kopie koffie: copy meets coffee in kortrijk

Kopie Koffie?

In een knap hoekpand in het centrum van Kortrijk kan je sinds kort terecht bij Kopie Koffie. Dit is al de tweede zaak voor Deborah Debaere en wordt best omschreven als het creatievere broertje van Creacopy. Hier kan je terecht voor allerhande copywerk, maar ook voor ontwerp op maat. Als kers op de taart vind je er ook een echte letterpress.

kopie koffie

Read More

de kronieken van een new mom III

de kronieken van een new mom III

Drie maand is ze ondertussen! Al wat meer zelfs. Bijna 16 weken om precies te zijn. Dat betekent dus dat ik opnieuw aan het werk ben en dit sinds maandag. Vandaag geniet ik van een dagje verlof en ik zet deze 4/5 nog minimum 21 maanden verder. Binnenkort een vast moment op dinsdag, maar deze eerste week op donderdag want deze namiddag mogen we naar onze vrienden bij Kind & Gezin. Las je daar wat sarcasme tussen de regels door dan zit je op het goede spoor. Emma en ik zijn niet bepaald fan van Kind & Gezin. Benieuwd wat ons derde bezoekje in petto heeft!

Read More

ciao fabian: mijn afscheid van cancellara in 14 beelden

Het is een publiek geheim: ik kan Fabian Cancellara wel smaken. Hoofdzakelijk als wielrenner, maar ook als mens. Wielrennen echter, dat is ondertussen zo’n beetje een haat-liefdeverhouding geworden. Koers zit in mijn bloed, dat wel. Ik was nog geen tien jaar toen ik de eerste keer de Tour de France op Alpe-d’Huez zag en er volgden nog wel een aantal passages van ons op die mythische col. Eerst met mijn ouders en broer, later met mijn man en hopelijk één van de volgende jaren met ons gezin. Als prille tiener werd ik een hevige supporter van Jan Ullrich, later volgde Vinokourov. Ik had het dus niet bepaald getroffen met de renners waarvoor ik langs de kant van de weg stond, vandaar ook een beetje haat in de liefdesverhouding. Ik vermoed dat ik zelfs een soort van schrik ontwikkelde om voor iemand te supporteren. Hij zou maar eens een dopingverhaal met zich meedragen, weet je wel.

Er was echter één man aan wie ik niet kon weerstaan: de heer Cancellara. Een koersstijl waar ik wel van hou en ook een fijne mens. Niet meteen een gekke clown of extravert zoals Sagan, maar een familiemens. Iemand met de beide voeten op de grond. Was hij niet in Zwitserland geboren, dan was hij ongetwijfeld ergens in Vlaanderen geboren. Meer Vlaming dan Zwitser al zal hij dat misschien zelf niet zo graag horen.

Dit jaar was zijn allerlaatste jaar als professioneel wielrenner. Hij wou eindigen in de hoogste rangen en slaagde daar ook in met goud in Rio. Nu wacht hem een nieuw leven met een aantal extra kilo’s (het zouden er al zes zijn!) en uiteraard nog steeds een rol in het wielrennen.

Maar goed, afgelopen weekend nam hij afscheid van zijn Belgische fans. Na Merci Sven in het voorjaar was het nu tijd voor Ciao Fabian. Gelegenheidsadres werd het Kuipke in Gent waar vanaf deze week de Zesdaagse plaats vindt. Ik woonde uiteraard dit feestje bij en vond het meer dan geslaagd. Ik denk dat hij er ook van genoten heeft!

Nu, ik laat hem niet zo maar gaan, neen. Er kwam een oude harde schijf aan te pas, maar gevonden heb ik ze: 14 beelden die mijn afscheid van een groot man illustreren. Uiteraard voorzien van een anekdote hier en daar!

 

Tour de France 2004

ciao fabian - mijn afscheid van cancellara in 14 beelden
In 2004 wint Cancellara zijn eerste proloog in de Tour de France in Luik. Ik was erbij die dag, net als een aantal volgende edities waar hij nog eens dat nummer opvoerde. Tijdens de slotetappe van de Tour in 2004 was ik ook van de partij. Cancellera was toen een pak minder bekend en poseerde gewillig voor dit portret.

Read More