Summer Body Challenge

Summer Body Challenge

Bijna drie maand geleden hoorde ik op het werk iets waaien van een summer body challenge. Twee collega’s daagden elkaar uit, elk met een doel: de één had een sportief doel, de andere wou een behoorlijk aantal kilo’s kwijt. Streefdatum was 19 juli en wie zijn of haar doel niet bereikt had, moest een liedje zingen, hier een filmpje van maken en dit naar de ander doorsturen.

Om de één of andere reden werkt zo’n uitdaging motiverend. Na enkele dagen kwam er een derde persoon bij en zo volgden nog een aantal mensen. Ik wou ook wel wat kilo’s kwijt en besloot om er ook iets aan te doen en als dit niet motiverend zou werken, tja, dan wist ik het ook niet meer.

Summer Body Challenge

Begin dit jaar was ik door omstandigheden immers heel wat bijgekomen. Ik ben dan ook een echte emo-eter. Zit er iets niet mee, dan lost die zak chips het wel (tijdelijk) op. Heb ik gescoord? Dan moet er toch een beloning komen in de vorm van kaas & salami, niet? Enfin, you get the picture, 200% emo-eter. Nochtans ben je als emo-eter net ongelukkiger buiten die vreetmomenten omdat je kleren niet meer passen of de weegschaal exuberante cijfers vertoont. En toch.. de knop omdraaien is héél moeilijk. Eén voordeel bij mij: ik wist dat ik het kon. Vijf jaar geleden viel ik zo’n 15 kilogram af en was ik op mijn slankst in jaren. Ik voelde me in die periode ook goed in mijn vel. Een maatje 36 zat er niet in, maar ik had vrede genomen met mijn rondingen. Na onze vakantie dat jaar kwam er nog een warme zomer met de nodige wijntjes en kwam ik weer wat bij, maar niks alarmerend. Een winter en een zomer later kwam er nog wat bij en toen werd ik zwanger. Eens bevallen stond mijn moederschapsrust gelijk aan genieten, die kilo’s zou ik dan wel wegwerken eens ik terug aan het werk ging. Dat gebeurde voor een deel, maar niet in die mate zoals ik me ingebeeld had. In de winter waren ze dan ook allemaal terug. Hetzelfde verhaal het jaar nadien. In maart en april van dit jaar was ik dan ook doodongelukkig toen ik mezelf op foto’s zag en wist ik dat er iets moest gebeuren.

Summer Body Challenge

De summer body challenge kwam dus als geroepen en was de perfecte schop onder mijn kont. Ik was intussen al een vijftal kilo kwijt, maar ik moest doorbijten voor de volgende vijf. Mijn doel werd dus vijf kilo kwijt in iets minder dan 10 weken. Ondertussen waren we al met een behoorlijke groep collega’s, elk met zijn of haar eigen streefdoel. Een WhatsApp-groepje was geboren waar we elkaar aanmoedigden, maar ook af en toe onze zondes opbiechtten!

Summer Body Challenge

Eén minpunt aan zo’n challenge: bewijsmateriaal is een must. Ik moest dus een foto van mijn weegschaal nemen, voor en na. Bij het halen van de challenge moesten beide foto’s ook in het WhatsApp-groepje gedeeld worden. Ik, altijd aan het bedenken hoeveel iemand weegt, maar zelf nimmer of nooit ook maar een getal prijsgeven. Ik zou dit laatste nu misschien wel moeten doen. Door erover na te denken, vond ik dat eigenlijk helemaal zo erg niet meer: what’s in a number, right? Er wordt daar zoveel over gesproken, maar de ene 70kg is de andere niet. Soit, er zijn van die periodes dat ik elke week mijn gewicht noteer in mijn bullet journal. Ik heb dit het voorbije half jaar ook bijna wekelijks gedaan. Ergens in januari was het confronterend om 87kg neer te moeten schrijven, nota bene het gewicht toen ik pas bevallen was. Ik denk dat dit cijfer bij mij iets gedaan heeft, een andere verklaring zoek ik niet.

Summer Body Challenge

Hoe ben ik nu te werk gegaan? Ik heb vanaf de commitment voor de challenge de knop omgedraaid want neen, zingen en ik, dat gaat niet samen (alhoewel Madonna op het Songfestival me toch even deed twijfelen: zelfs ik kan dit beter!). Mealprep gebeurde hier al elke week, maar ik liet me toch wel wekelijks of een paar keer per week verleiden tot comfort food en vooral de porties zout voor televisie waren navenant: was de ene zak chips op dan begon ik alweer aan de andere.

Summer Body Challenge

Zoals altijd stelde ik elke week een weekmenu samen, met dit verschil dat koolhydraten zoveel mogelijk geschrapt werden. Waar de husband en dochter pasta aten bij de bolognaisesaus werd het voor mij courgetti of een pasta-alternatief. Het makkelijke pasta-alternatief was even op de tanden bijten, maar wat vooral hard was: de eerste dagen zonder zoet of zout. Geen van beiden heb ik helemaal geschrapt, voor alle duidelijkheid. In plaats van drie koekjes bij de koffie’s op het werk, at ik nog één zoete zonde bij de koffie. Daarbij ging ik op zoek naar mini zondes: Cote d’Or mignonnette met 70% cacao of zelfgemaakte tussendoortjes. Voor dit laatste kon ik terugvallen op de boeken van Delphine Steelandt. Ik heb heel wat gehad aan haar eenvoudige, maar lekkere receptjes en kan me trouwens helemaal in haar filosofie terugvinden: genieten, maar met mate. Ik denk dat ik toch wel een maand zonder chips heb gedaan, alternatief waren rijstkoeken met zongedroogde tomaatkruiden of zelfgemaakte crackers. De frituur? Drie maand geen frietjes van de frituur (gevolg is dat ik er wel niet meer tegen kan – ik was echt misselijk na ons bezoek afgelopen weekend). Op restaurant geef ik altijd een restje terug mee: ik kan het gewoon niet meer binnen krijgen en ik probeer het ook niet meer. Voldaan is voldaan. En een goestje heeft niets te maken met voldaan zijn.

Summer Body Challenge

Ik heb dus de voorbije weken gezorgd voor balans in mijn eetpatroon met als gevolg dat ik energieker en fitter dan ooit ben en dat doet deugd. Ik slaap beter en na verloop van tijd begon ik ook beweging op de weegschaal te merken. Sporten heb ik bij aanvang van de challenge een tot twee keer per week gedaan, maar was voor mij moeilijk vol te houden. Ik sport absoluut niet graag en met een drukke job, bijberoep en gezin kies ik er ’s avonds eerder voor om een boek te lezen dan te sporten.

Ik klokte vorige week af op 76,4 kilogram, dat is nog ruim onder mijn doel. Ja, ik ben hier trots op, vooral omdat ik weet dat ik het kan, ik me veel beter in mijn vel voel en mijn garderobe een much-needed update kon geven. Ben ik ondertussen wat aangekomen? Misschien, ik ben een kleine week in verlof en ja, ik heb frietjes gegeten en een paar keer pasta, maar ik heb even goed slaatjes gegeten en de twee zakken chips zijn nog steeds ongeopend want ze gaan mee op vakantie. Voor mij is dit laatste al een overwinning op zich.

Afgelopen vrijdag heb ik dus ’s middags toch even geklonken met de collega’s want verdiend tot en met, weet je wel. Of ik al een volgende challenge in gedachten heb? Ja, idealiter gaan er nog een paar kilo’s af en dan zal het wellicht ook stoppen of er komt geen genieten meer aan te pas. Tenzij ik een workout-junkie word, maar dat betwijfel ik ten zeerste.

Ik weet dat er heel wat dames zijn die hier ook mee bezig zijn en ik hoop door dit te delen (net als de cijfers van de weegschaal!) toch een aantal mensen te kunnen motiveren: als je het wil, kan je het echt! Ook nog een klein dankwoordje voor Kelly en haar artikel in Feeling enkele maanden terug: het gaat allemaal over de mindset, waarbij je eten nooit als een vorm van beloning mag beschouwen. Dat artikel was een echte eye-opener en heeft me heel goed geholpen.

Ons verblijf in Domaine de la Bade

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

Ondertussen zijn we alweer een jaar verder, maar ik blik graag nog even terug op onze vakantie van vorige zomer. Toen verbleven we een week lang in het dorpje Raissac-sur-Lampy, vlakbij Carcassonne. Onze thuis werd toen een gîte van Domaine de la Bade: een prachtige boerderij die door de eigenaars Joep en Miranda verbouwd werd tot vijf vakantiehuizen.

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

Ik vond dit adresje dankzij de website 30pluskids.nl. Ik herinner me nog goed dat mijn leidinggevende deze eens als tip gaf, op een moment dat we nog helemaal niet aan kinderen dachten. Ik moest eens goed lachen, maar viel er vorig jaar toch op terug. Ons eerste idee was om richting Provence, meer bepaald de regio rond de Mont Ventoux, te trekken, maar ofwel is het er ontzettend duur ofwel boek je best al een jaar op voorhand. Ik ben een planner en graag voorbereid, maar mijn voorbereiding kent zijn grenzen…

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

We weken dus wat meer naar het zuiden uit, naar de Languedoc-Roussillon en hebben ons dat zeker niet beklaagd. Een bijzonder mooi landschap, op korte afstand van zowel het strand als de bergen.

La Bade is een prachtig domein waar je je onmiddellijk thuis voelt, een verdienste die helemaal aan Joep en Miranda toegeschreven kan worden. Van het eerste contact per mail tot de ontmoeting ter plaatse bij de welkomstborrel: het zijn allebei hartelijke mensen en ze doen hun uiterste best om van La Bade je thuis te maken.

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

Wij verbleven vorig jaar in Gîte Limoux die afgestemd is op twee personen, maar waar wel een babybed in de ouderlijke slaapkamer past. Ook dit jaar kunnen we dit nog doen want Emma past nog perfect in een reisbedje. Net zoals alle andere gîtes heeft deze een prachtig terras en omdat we op een hoek zitten en er een boom aan ‘ons’ terras paalt, genieten we van een overdaad aan ruimte, zon, maar voldoende schaduw.

Stiekem hoop ik dat Joep ook binnen twee weken op ons terras staat met wat tomaten vers uit hun moestuin want de tomaten die ik er vorig jaar at, waren by far de beste van mijn leven!

Domaine de La Bade

En dan heb ik het nog niet gehad over de fantastische, wekelijkse table d’hôtes met een pak ingrediënten rechtstreeks uit de moestuin van La Bade. Het is meteen ook de ideal gelegenheid om de andere vakantiegangers beter te leren kennen.

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

Uiteraard ben ik, als vroege vogel, van plan om vroeg op te staan en af en toe een zonsopgang mee te pikken. Het domein ligt trouwens vrij afgelegen waardoor je bij een heldere nacht de melkweg waar kan nemen.

Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade
Domaine de La Bade

Wij tellen alvast af naar onze vakantie!

Meer info over Domaine de La Bade vinden jullie op hun website!

as we speak #11

Het is al even geleden dat hier nog iets verscheen. Bijna vier maanden om precies te zijn. Net zoals Tiny moet of wil vastellen dat er mij niemand mist want op een enkeling na wordt er ook niet gevraagd waarom ik hier zo lang weggebleven ben. Waarom ben je hier dan terug, vraag je je wellicht af. Omdat ik mezelf mis, hoe raar dit ook mag klinken. Ik mis het schrijven, een vorm van therapie voor mij (of ik ervaar het toch zo), maar ook de interacties met de lezers (op die dagen dat er dan wel iets verschijnt).

Inspiratie heb ik nochtans voldoende. Meer dan ooit en niet alleen om hier te schrijven. Ik ben en zou er dankbaar voor moeten zijn, maar het wekt ook wrevel op. Kiezen is verliezen, maar ik kies wel degelijk. Ik heb de voorbije maanden ook voor mezelf gekozen: genieten van een boek, van Emma, van Charlie en Lily (nog steeds te weinig). Blijkbaar loont dat en zorgt het voor zuurstof, die bij mij in de vorm van inspiratie komt. Vandaag heb ik een dagje verlof en laat ik me vooral niet leiden door keuzestress want what’s the point? Om 22u een halfuur lang door het Netflix-aanbod scrollen en dan maar gaan slapen want om 22u30 is het toch te laat om naar iets te beginnen kijken: waste of time. Ik kies en ik verlies. Vandaag heb ik gekozen om te bloggen en bij wijze van terugkeer doe ik dat met een As We Speak. Betekent dit dat er hier volgende week opnieuw iets verschijnt? Helemaal niet, tenzij ik ervoor kies.

Mijn ‘meest recente’ As We Speak dateert van november 2017 (!). Ik kan met andere woorden onmogelijk een relaas van bijna twee jaar samen gooien in deze editie. Het zal dus vooral een samenraapsel zijn van dingen die in mijn achterhoofd zweven of nog vers in het geheugen zitten. Here we go!

waar ik mee bezig ben

Een simpel antwoord: veel. Veel leuke en boeiende dingen, maar ook even veel bekommernissen en zorgen. Het is eigen aan volwassen zijn, denk ik dan. De tweede categorie (die van de zorgen) is ook ééntje die ik niet altijd wil of kan delen op het wereldwijde web. Ik heb een goed (offline) vangnet voor mindere momenten en ik maar daar gretig gebruik van. Of mijn Instagram er ééntje is dat enkel de leuke dingen toont? Ja, want ik probeer altijd positief te blijven en aan leuke momenten of herinneringen te denken. Daar is mijn Instagram een reflectie van. Ik heb hier nergens een foto album (of überhaupt foto’s) liggen van jaaroverzichten van verdriet. Neen, ik wil een foto album met leuke herinneringen doorbladeren en dat geldt ook voor mijn online representatie. Of het dan bij mij een fake boel is? Neen, want de leuke momentjes zijn écht echt (al durf ik wel even wat rommel opzij stampen als het niet past in het kader, maar verder dan dat gaat het ook niet, hoor).
Zoals eerder geschreven is er ook heel veel inspiratie en het bijhorende zoeken naar tijd om die uit te werken. Een uitdagend project op het hoofdberoep en fijne reportages in het bijberoep. Het was even zoeken naar balans (in combinatie met het gezin, niet te vergeten!), maar ik denk dat die de voorbije maanden wel ok was. Ik zeg wat minder vaak ‘ja’, maak misschien ook wat minder (of te weinig) reclame en maak het schema iets minder druk.

waar ik van geniet

Ik kan van veel dingen genieten, soms ook te veel. Uiteraard geniet ik van de momenten met mijn gezin, maar ik kan ook genieten van een productieve vergadering op het werk of de resultaten van een leuke fotoreportage.

Ik geniet ook te veel, of heb dit toch de voorbije maanden gedaan, van eten. Al is het moeilijk om er het woord ‘genieten’ op te plakken wanneer het over emo-eten gaat. Ik ben een echte emo-eter en als ik er op terugkijk wat ik allemaal naar binnen werk op zulke dagen. De weegschaal ging terug omhoog en als resultaat werd er nog meer gegeten. Sommige mensen begrijpen dit wellicht helemaal niet, anderen zullen zich zeker in mijn verhaal herkennen. Ik doe nu een nieuwe poging en werk hoofdzakelijk aan de mindset want die vormt de basis. Aanvullend probeer ik gezond en evenwichtig te eten en (nieuw voor mij!) te bewegen.

wat ik eet

Of hoe ik van het ene topic in het andere beland. Ik at dus heel veel brol, maar echt heel veel brol (hierboven een foto van de 2019-editie van het shitty dinner). De voorbije wintermaanden was ik bijna dagelijks aan het emo-eten en helaas is bijkomen in mijn geval een veel makkelijkere opgave dan afvallen. Gelukkig is de lente er en de zomer in aantocht en dan heb ik sowieso wat minder zin in ‘winterkost’ (ik bedenk me net dat er nog een hutsepotcolli in mijn diepvries zit, hm..). De koolhydraten probeer ik drastisch te minderen, maar zweer ik niet af. Ik eet ze gewoon niet elke dag, maar probeer maximum twee pastamomenten per week in te lassen. Aardappelen eet ik (bijna) niet, brood 1 tot 2 keer per week (is voor mij een hele opgave). Mijn grootste zwakte zijn de tussendoortjes en het afkicken er van. Voorlopig ben ik terug afgekickt van Lays Oven Baked paprika (#nospon), maar een handjevol en ik ben terug vertrokken. Echt verschrikkelijk.
Ik kocht de boeken van Delphine Steelandt (geen familie – ik heb een tussen-n – we wonen wel niet zo ver van elkaar) omdat ze leuke, eenvoudige recepten bevatten en ze ook niet drastisch is in haar manier van aanpakken. Ik kocht ook een aantal andere kookboeken voor de cheat days, al zijn vooral de chips voor de tv de grote cheater in mijn geval.

waar ik naar luister

Radio en Spotify (wij hebben een abonnement). Op de radio begin ik ’s morgens met Joe (ik ben een grote fan van Sven Ornelis), overdag luister ik vooral naar Radio 1 en ’s avonds luister ik naar Maarten & Dorothée op Qmusic.
Voorts wordt er hier ook vaak naar podcasts geluisterd. Mijn nieuwe wagen is uitgerust met alle shizzle die je je maar kan bedenken en dus kan ik ook in de wagen naar podcasts luisteren. Afhankelijk van mijn ‘mood’ is dat de ene keer een serieus onderwerp, de andere keer hou ik het heel luchtig.
Ik kocht ook de nieuwe Bear’s Den want ik vind ze nog altijd o zo geweldig en hun laatste nummer ‘Crow’ wordt wellicht dé schijf van het jaar (voor mij dan): wat een plaat!
Ik kocht een paar maand geleden ook een fancy koptelefoon van Sony met van die noise cancelling toestanden. Een dure grap (mijn man heeft er namelijk ook één), maar ik zou hem niet meer kunnen missen. Wat een verademing. Ik gebruik hem op het werk, maar ook thuis (terwijl Steven tv kijkt of met iets anders bezig is). Zalig om mij helemaal te kunnen afzonderen. Wat ik ben ik blij dat ik niet verder nagedacht heb en die gewoon gekocht heb.

wat ik lees

Het aantal boeken dat ik in 2018 las, was erbarmelijk. Ik geef mezelf elk jaar een leesdoel (zonder al te veel druk, hoor) en ik denk dat ik maar 3 van de 12 boeken gelezen heb. Hoe komt dat? Een mens maakt keuzes en ik koos vorig jaar opvallend vaak voor tv. Dit jaar iets minder. Ik kruip nu om 22u in bed, maar lees makkelijk nog meer dan een uur in een boek. Ik lees ook ’s morgens voor het opstaan. Niet lang hoor, een paar bladzijden. Perfect om even tot rust te komen vooraleer een drukke dag zich aankondigt. Ik las deze tip op de blog van Emily en ik vind het een geweldige tip!
Momenteel ben ik bezig in de memoires van Michelle Obama en ik heb zelden geweten dat ik zo kon genieten van non-fictie. Ik kan al niet wachten om straks nog wat verder te lezen.

waar ik naar kijk

Een beetje Netflix, maar ik heb momenteel last van Netflix-moeheid. Ik lees in mijn vorige As We Speak dat ik toen naar Riverdale keek. Dat doe ik nog steeds, met een half oog op vrijdagavond want guilty pleasure en het zijn de laatste afleveringen met Luke Perry (may he rest in peace).
Wacht… in mijn laatste As We Speak heb ik het ook over Game of Thrones en hoe lang het nog duurt voor dat laatste seizoen op de buis komt. Ja, precies, zò lang is het dus geleden dat ik nog een As We Speak deed want ondertussen is GoT terug! Ik mijd vandaag alle (sociale) media zodat ik zeker geen spoilers lees vooraleer we vanavond kijken!
We hebben nu eventjes Telenet Play geactiveerd (met een maandje gratis dankzij Humo!) om GoT te bekijken, maar ik keek er ook al naar Sharp Objects (aanrader!) en pik af en toe een aflevering van Veep mee. True Detective seizoen drie is eveneens een aanrader (maar het eerste vond ik nog altijd beter) en Billions is ook leuk vertier (plus: Damian Lewis is een leuke bonus).
De Mol ben ik na twee of drie afleveringen afgehaakt. De eerste aflevering maakte geen goede indruk (wat is er met de regie en de productie gebeurd? een serieuze ‘budget cut’? en wat met de grootste spoiler als reclame te gebruiken (er is nog geen mol)? seriously?!) en het gezelschap kan me helemaal niet boeien. Dan dompel ik me op zondagavond liever onder in het leven van Michelle Obama.

wat mij happy maakt

Leuke plannen! En die zijn er in overvloed! Er staan leuke shoots op het programma, maar vooral veel muziek en vakantie. In juni ga ik met mijn high school besties drie dagen naar Londen want wij hebben kaartjes voor de Spice Girls! Enkele dagen later zal ik het aantal zweetparels kunnen tellen op de resterende jongens van Take That (ik zit op de zesde rij in het Kursaal van Oostende). Nog in juni is het van headbangen geblazen want dan vergezel ik mijn man naar Dream Theater en we hebben nog kaartjes voor Gent Jazz ook.

Deze zomer heb ik vier weken verlof waarvan we, net als vorig jaar, een tiental dagen naar het diepe zuiden van Frankrijk trekken. Aansluitend verblijven we een volle week in Londen samen met mijn ouders (mijn broer woont in Londen en mijn ouders hebben heel wat te vieren dit jaar). Ik ben echt benieuwd naar zo’n week ‘wonen’ in Londen en alles op het gemak verkennen want geen rush want we zijn er toch een week (weet je wel). We hebben er ook al zo veel gezien dat er geen druk (meer) is. Wie leuke tips heeft in Londen met onze (tegen dan drie jaar!) dochter, laat maar horen. Ook: een massage van Martine (beter bekend als Manutine). Ik heb er lang over getwijfeld, had een beetje schroom/drempelvrees, maar dat is allemaal verdwenen en het deed ongelooflijk veel deugd. Boek haar (again, #nospon)!

Zo, bij deze zijn jullie weer wat up-to-date met mijn levenswandel. Ik ben benieuwd hoe het met jullie gaat, als jullie al de weg naar hier terugvinden, that is….