nul komma nul

Tot voor een aantal jaren geleden dronk ik geen alcohol wanneer ik nog de baan op moest. Nultolerantie, weet je wel: geen aperitief of ‘maar ééntje’ dus. Neen, geheelonthouder was ik. Een glaasje dronk ik wel thuis, voor de tv of met een goed boek. Meestal was dat dan ook een beter glaasje, want geef toe: op een doorsnee receptie krijg je toch maar goedkope cava of ‘flutjeswijn’ gepresenteerd.

nultolerantie

Als ik al niet het label ‘saai’ met mij mee droeg, dan zeker wel na de zoveelste weigering van een glas alcohol. Want hoe is dat nu ook alweer mogelijk? Je amuseren zonder alcohol: kan dat wel? Ja, dat kan, daar ben ik heilig van overtuigd. De mensen die het tegendeel beweren, weten gewoon niet hoe ze zich moeten amuseren. En sorry, maar ik vind het ronduit zielig als je daarvoor al een glaasje alcohol nodig hebt.

Ja, ik klink in de vorige paragraaf als een saaie seut. Misschien ben ik dat wel, ik ben immers nooit het doorsnee type uitgaander geweest. Echt dronken ben ik tot op heden ook nooit geweest, maar daar zal mijn controledrang wel voor iets tussen zitten.

Maar goed, een aantal jaren geleden was ik het dus kotsbeu. Kotsbeu om steeds dezelfde vragen te horen (“ben je zwanger?” staat nog steeds met stip op één). Dus gaf ik op een bepaald moment ook toe en dronk ik wel eens een glas. Ik sta nochtans redelijk sterk in mijn schoenen, maar de constante verantwoording was er te veel aan.

Eind vorig jaar was er een korte drink op het werk, net voor het kerstverlof. Ik nam een glas fruitsap. En ja.. daar was alweer de vraag of ik misschien zwanger was. Neen, dat ben ik dus niet. Maar ook: vanaf nu geef ik niet meer toe. Ik ben pro nultolerantie. Maar vooral: ik voel me beter bij het feit dat ik helemaal geen glaasje op heb bij het rijden. Ook al kan ik er in principe goed tegen zoals ze dat in de volksmond zeggen.

Op het nieuwjaarsfeestje op mijn werk sta ik dan ook met plezier achter de BOB-bar. Ik doe mijn best opdat het ook de leukste bar wordt! En voor de dames: neen, ik beloof dat ik zeker niet zal vragen of jullie zwanger zijn. Heren, wees gerust, geen imagoschade aan mijn bar!

Dat moest er dus even uit! Zijn jullie ook pro nultolerantie of drinken jullie wel eens een glaasje in combinatie met een plaatsje achter het stuur?

verbeelding book challenge 2017

verbeelding book challenge

Via Valerie kwam ik terecht op de Verbeelding Book Challenge 2017 van Kathleen. Ik zag de editie van vorig jaar al eens passeren, maar de omvang bezorgde mij toch de nodige schrik. Zeker omdat ik terug plezier wou vinden in het lezen van boeken en het niet als een verplichting wou zien. Uiteindelijk las ik een zestal boeken wat voor mij veel is wanneer je dit tegenover het gemiddeld aantal gelezen boeken van de afgelopen jaren zet.

Nu ik dit jaar weer over de challenge las, begon het toch wel te kriebelen. Ik doe bij deze dus officieel mee. Of ik alle titels van de lijst zal kunnen schrappen, valt nog af te wachten. Plezier hebben in het lezen is voor mij nog steeds de topprioriteit. Over ruim 11 maanden zal ik kunnen zeggen of ik én daar in geslaagd ben én de challenge tot een goed einde bracht.

Wanneer ik de lijst bekijk, denk ik zo al aan een paar titels in mijn boekenkast. Meteen een aantal nummers die ik kan schrappen (mits het boek te lezen natuurlijk). Ja, de bedoeling is om effectief in het eigen boekenarchief te duiken. Ik heb heel wat boeken, maar ze blijven vooral ongelezen. Hoog tijd om hier verandering in te brengen.

Om een tipje van de sluier op te lichten, geef ik alvast de challenge mee met de titels die ik (onder voorbehoud) al ergens kwijt wil:

  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou: Lize Spit – Het Smelt
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
  6. Een self published boek
  7. Een boek gepubliceerd in 2017: Evi Renaux – Plan B
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…): Amy Poehler – Yes Please
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord: Jane Austen – Emma
  11. Een boek met een kleur in de titel
  12. Een boek met een nummer in de titel
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek: Walter Isaacson – Steve Jobs
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
  21. Een boek dat je al een keertje las: Gerda Van Cleemput – Haar Naam is Doro M.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
  24. Een boek uit de bibliotheek
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
  30. Een eerste deel in een reeks: George R.R. Martin – A Game of Thrones (a Song of Ice and Fire, Book 1)

Zijn jullie lezers? Zo ja, nemen jullie ook deel aan deze challenge?

2016 in 12 beelden

Het is alweer een weekje geleden dat we het nieuwe jaar ingezet hebben. Meteen ook het perfecte moment om voor een laatste keer op het jaar 2016 terug te blikken.
Ik zal het niet ontkennen, voor mij (ons) was het een topjaar. Enkele jaren terug had ik nooit kunnen vermoeden dat ik mama zou worden en hoe leuk ik dat wel zou vinden. Het voorbije jaar stond dan ook vooral in het teken van mijn zwangerschap en de geboorte van Emma. Er waren heel wat minder uitstapjes want we verbouwden ook onze bovenverdieping, maar ik maakte toch het één en ander goed met een tweedaagse naar Londen in oktober.
Op professioneel vlak kon ik als fotograaf niet zoveel opdrachten aanvaarden en dat hoop ik dit jaar ruimschoots goed te maken. Gelukkig had ik ook na mijn zwangerschapsverlof nog een aantal opdrachten in het vooruitzicht. Eén van de beelden die ik toen maakte, haalde ook deze reeks. Tijdens de fotosessie merkte ik hoe hard ik mijn fotografiewerk gemist had in de maanden ervoor!
De mosterd voor de titel van deze blogpost en de reeks haalde ik bij Josefien (waarvoor dank!). Foto’s van mijn iPhone zijn er niet bij. Door die reeks gaan was echt wel onbegonnen werk!

2016 in 12 beelden
In 2016 ging ik net iets vaker met mijn ouders op stap. Steven heeft een pak minder verlof dan ik en aangezien zij toch vaak naar dezelfde events als ik gaan, maak ik graag gebruik van taxi daddy. In het voorjaar waren we paraat op de Oude Kwaremont voor de E3 Harelbeke. Ik dacht toen nog dat het de laatste keer zou zijn dat ik Fabian Cancellara in actie zag, maar niets was minder waar. Dit beeld is trouwens heel typerend voor mijn papa: met een goede trappist op een leuk adresje wachtend op de passage van de renners. Dit leuke adresje is trouwens In ’t Palet bovenop de Oude Kwaremont. In het wielerseizoen een topadresje, maar ook daarbuiten. Er is een ruim terras met een prachtig uitzicht over de streek en je kan er lekker eten.

2016 in 12 beelden
Jarenlang had ik maar één doel: mijn man en Fabian Cancellara samen op de foto krijgen. Nogal wat mensen noemen Steven Fabian vanwege dezelfde looks en ik wou dat natuurlijk op beeld. Na zijn laatste Ronde van Vlaanderen nam hij nog even tijd om zijn Belgische fanclub vaarwel te zeggen in Oudenaarde. Voor ons een uitgelezen kans om eindelijk deze foto te maken!

2016 in 12 beelden
Als fotograaf heb ik er het ontzettend moeilijk mee dat ik mijn leven niet op afstand kan bekijken om het dan vervolgens op beeld vast te leggen. Gelukkig is er tegenwoordig de front-camera op mijn iPhone, maar die kan in de verste verte niet tippen aan andere foto’s natuurlijk. Vandaar dat ik op belangrijke momenten een fotograaf inschakel, liefst met een gelijkaardige stijl als die van mezelf natuurlijk. Die vond ik in Silvie Bonne. Zij nam ook een aantal portretten aan het einde van mijn zwangerschap. Ook al mis ik die bolle buik niet, ik kijk er graag nog eens naar terug. Velen hebben het altijd over de pregnancy glow en die bestaat echt wel, hoor! Mijn huid was nooit makkelijker en mijn haar viel 9 maanden lang zoals het moet vallen. En dan heb ik het nog niet over de natuurlijke glans gehad.

2016 in 12 beelden
De eerste foto van Emma. Uiteraard kan deze niet ontbreken. De een noemt dit het mooiste moment van zijn leven, de andere zegt dat er wel mooiere momenten zijn. Ik sluit me aan bij de eerste groep. Het is onbeschrijflijk wat je voelt wanneer je eigen kind geboren wordt. All the feels, maar dan voor echt!

2016 in 12 beelden
Ik moet het toegeven: de eerste dagen na de geboorte was ik precies wat in een roes. Het was allemaal zo overweldigend, maar ook druk. In de materniteit heb je weinig rustige momenten. In de voormiddag is het een stormloop van dokters, kine, etc… en in de namiddag is er bezoek. Om 16u30 komen ze trouwens al langs met het avondeten (euh, hallo?). Waar ik toe wou komen… Die eerste dagen dacht ik weinig aan foto’s maken en eens thuis wat het echt zoeken. Toen ik deze foto voor haar geboortekaartje maakte, moest ik echt wel een knop omdraaien en dit als werk beschouwen. Anders lukt het gewoonweg niet. En de rol van mama én fotograaf is echt niet te onderschatten. Maar wat ben ik blij met het resultaat. Ik hoop dat Emma dat ook is wanneer ze ouder is.

2016 in 12 beelden
Nog een foto genomen door Silvie Bonne. Toen Emma 12 dagen was, kwam ze bij ons thuis langs voor een fotosessie. Kwestie van ook eens een foto van moeder en dochter te hebben die geen selfie is!

2016 in 12 beelden
In de eerste weken na de geboorte mocht ik nog een aantal keer de knop omdraaien toen onze ouders op bezoek kwamen voor een fotosessie. Deze foto van mijn mama en papa met Emma in haar kamer vond ik echt super mooi. Trotse grootouders (voor de eerste keer) en een hele mooie foto van mijn mama en papa tout court. Voor Kerst kregen ze trouwens een fotoalbum cadeau met de foto’s van deze sessie.

2016 in 12 beelden
Ze zeggen vaak dat je nooit een huisdier mag halen dat er hetzelfde uit ziet als één van zijn of haar voorgangers. Drie jaar geleden lapte ik hier mijn laars aan toen Lily ons samen met Charlie kwam vervoegen. De kleur van Lily vind ik voor een konijn nog altijd één van de mooiste kleuren. Ze kan ook zo goed poseren als ze een beetje wil meewerken (wat meestal wel het geval is, hoor). Dit jaar probeer ik toch wat meer tijd voor hen vrij te maken want sinds de komst van Emma merk ik dat ze het niet altijd even fijn vinden dat de aandacht nu wat meer verdeeld wordt.

2016 in 12 beelden
Mijn man snapt dit niet zo goed, maar ik heb op regelmatige basis nood aan een weekendje weg. Liefst van al richting een bruisende stad. Ik doe er meestal tonnen inspiratie op en geniet er echt van rond te kijken en het nemen van foto’s. In oktober ging ik samen met mijn ouders op bezoek bij mijn broer, die tegenwoordig in Londen woont. Ik geniet nog steeds na bij het zien van de beelden en kan al niet wachten tot een volgende keer. Al moet ik toegeven dat ik Parijs wel een beetje mis tegenwoordig.

2016 in 12 beelden
Op mijn werk waren we het afgelopen jaar met maar liefst drie dames tegelijk zwanger. En een mannelijke collega werd ook nog eens papa! Ik mocht zo kort na de geboorte van Morris het prille gezinsgeluk van collega Julie vastleggen. Deze foto hangt ondertussen bij hen thuis aan de muur. Altijd leuk om je eigen werk bij iemand aan de muur te zien hangen! Dit beeld is trouwens echt wel mijn stijl: zo natuurlijk mogelijk en graag met natuurlijk licht aub!

2016 in 12 beelden
Elke weekverjaardag en elke maandverjaardag neem ik een aantal foto’s van Emma. Neen, ik zal dit niet tot haar achttiende blijven doen. Het is de bedoeling om dit in het eerste jaar te doen. Af en toe loopt deze fotosessie wat uit zoals die keer in november. Dit is hoe we onze meid het best kennen: altijd vrolijk en een echte speelvogel!

2016 in 12 beelden
Ik nam in december heel wat foto’s, maar deze van Oudejaarsavond vond ik echt wel de leukste. Het is vooral de symboliek achter het beeld die het hem doet. Op Oudejaarsavond 2015 gingen we ’s avonds immers voor het eerst een kijkje nemen naar Emma bij de gynaecologe. Een jaar later zat ze al mee bij ons in de zetel om te aperitieven. Het ultieme bewijs dat 2016 echt wel voorbij gevlogen is.

Hopelijk was ook voor jullie 2016 een topjaar. Zo niet, dan gaan we gewoon voluit voor 2017!