een bezoek aan ComingWorldRememberMe in de Palingbeek

The making of

ComingWorldRememberMe
Bijna twee jaar geleden gingen Steven en ik aan de slag met een homp klei in een atelier in Aartrijke voor ComingWorldRememberMe. Dit project ontstond bijna tien jaar geleden met als missie: 600 000 beeldjes voor 600 000 namen. Op die manier wilde de organisatie alle slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog op Belgische bodem herdenken en hen een plaats geven: in onze geschiedenis, ons heden, maar ook onze toekomst.

 

ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek

 

Verleden, heden en toekomst

Dit project kwam er in samenwerking met kunstenaar Koen Vanmechelen. Over zijn visie hieromtrent en wat de betekenis van de beeldjes precies is, kan je op de website van ComingWorldRememberMe meer lezen. Het doel in de praktijk was om gedurende vier jaar vrijwilligers een beeldje te laten maken. Dat was ook onze opdracht in november 2016. We maakten er uiteindelijk drie: twee grote beeldjes (Steven en ikzelf) en ik maakte nog een extra beeldje in naam van Emma. We vertrokken met een ‘paspoort’: ons aandenken/bewijs dat we aan dit project meegewerkt hadden en dat we meter en peter waren (van een slachtoffer uit WOI). Op die manier is onze naam onlosmakelijk verbonden met een slachtoffer van de eerste wereldoorlog want naast dit paspoort werd voor elk beeldje ook een dog tag gemaakt. Deze dog tag bevat √©n de naam van de meter of peter √©n de naam van √©√©n van de slachtoffers van WOI.
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
Op de website van het project kan je terugvinden aan wie je gekoppeld werd, in mijn geval is dat Heinrich Feuchter.
Steven en Emma werden aan Leonhard Messerklinger en Duncan McLennan gekoppeld.
Verleden en heden kwamen dus samen in de vorm van de beeldjes en de dog tags. Dankzij de kleine financi√ęle bijdrage die we als peter en meter hebben gedaan, dragen we ook bij aan de toekomst van jonge mensen wereldwijd. Het geld dat op die manier ingezameld werd, wordt gebruikt om kinderen te helpen die vandaag in fysieke en/of psychische nood zijn ten gevolge van oorlog. Als ouders zijnde voor ons niet onbelangrijk.
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek

 

Land-art-installatie

Fast forward naar het voorjaar van 2018. Toen kregen onze beeldjes hun bijna-definitieve bestemming in de land-art-installatie in provinciedomein de Palingbeek nabij Ieper.
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek

Wij waren heel trots dat we aan dit project konden en mochten mee helpen en brachten deze zomer een bezoek aan de land-art-installatie op het Niemandsland en The Bluff in de Palingbeek.
Het was echt indrukwekkend, zeker wanneer je weet dat daar ergens, tussen die honderdduizenden beeldjes, jouw eigen beeldje staat. Ik heb ondertussen al heel wat kunstwerken gezien en bezocht, maar dit was er ééntje dat voor een echt kippenvelmoment zorgde. Ik voelde ook een vorm van trots en verbondenheid en ben heel blij dat ik dit kon meegeven aan Emma: twee jaar geleden was ze amper een paar maand oud, nu stapte ze mee rondom de land-art-installatie.

 

Po√ęzieroute

We gingen ook op verkenning op de aanpalende po√ęzieroute. Die laatste liep door The Bluff en bood de kans om op verschillende plaatsen een gedicht van Willie Verhegghe te lezen of te beluisteren. Die gedichten vormen een ode aan de War Poets. Ik was al langer fan van zijn werk (hij schrijft prachtige gedichten over de wielersport) en was aangenaam verrast om zijn naam hier te zien opduiken.

ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek
ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek

De installatie met de beeldjes is nog tot en met dit weekend te bezoeken in de Palingbeek. Vanaf 15 november krijgen de beeldjes een nieuwe thuis: wie dat wil, kan een beeldje ophalen. It’s a long shot, maar mocht er dit iemand lezen die toevallig onze beeldjes ophaalt, stuur ons dan zeker een mailtje! Onze beeldjes zijn gemarkeerd met onze initialen (SVR en KS), dat van Emma kreeg een konijntje en haar naam, voluit geschreven, mee.
Ik vind het wel een beetje jammer dat het kunstwerk verdwijnt, maar wellicht is het niet haalbaar om dit op lange termijn te behouden (vrieskou voor de beeldjes en dergelijke). Mocht je nog de kans krijgen, ga dan zeker even een kijkje nemen! Wanneer het kunstwerk verdwenen is, blijft de Palingbeek sowieso een aanrader want van het stukje dat wij er al bezocht hebben, waren we danig onder de indruk.

ComingWorldRememberMe land art installation | Palingbeek

Deed jij mee aan dit project of bezocht je reeds de Palingbeek (en de land-art-installatie van ComingWorldRememberMe)?

herfstactiviteit: maak een fotoboek met smartphoto

smartphoto fotoboek

Zoals de meesten onder ons genieten ook wij van enkele dagen vrij in de herfstvakantie, maar ik merk dat heel wat mensen de ganse week thuis zijn. Die eerste, herfstige dagen vormen de ideale gelegenheid voor wat binnenactiviteiten. En wat is er leuker om nog even te mijmeren over die mooie zomervakantie die nu toch alweer even geleden is (en nog veel langer geleden lijkt!)?

Voor mij dus ook het perfecte moment om aan de slag te gaan met Smartphoto en ons jaarlijks vakantie foto album te maken. Jaarlijks is hier wel een beetje liegen, maar sinds Emma er is, ben ik al wat beter geworden in effectief iets doen met die duizenden foto’s op de harde schijf. Akkoord, ik gooi ze wel op mijn blog of op Instagram, maar meestal kwijnen ze weg ergens in een mapje, soms zelfs bijna vergeten.

Ik neem zowel professioneel als priv√© heel wat foto’s. Na een tiental dagen vakantie wordt de harde schijf hier dus serieus aangedikt. Ondertussen ben ik al wat meer gedisciplineerd en neem ik geen twintig foto’s meer van dezelfde setting en gooi ik blurry beelden (tenzij artistiek en nog bruikbaar) meteen weg. Maar toch… de selectie was wederom een helse procedure. Gelukkig reikt Smartphoto voldoende tools aan om je het leven net iets makkelijker te maken.
Vaak vragen mensen me hoe ik aan zo’n album begin vandaar dat ik jullie vandaag even meeneem van start tot finish!

 

Stap 1: selectie foto’s

Zoals ik al schreef, neem ik heel veel foto’s en vaak verspreid over verschillende toestellen (denk maar aan fotocamera √©n iPhone). Ook mijn man neemt op een zeldzaam moment wel eens een foto. Ik heb dus heel veel bronnen en die vormen de start. Meteen na terugkomst van de vakantie zet ik alle foto’s op de harde schijf en wordt er een back-up gemaakt (wij gebruiken hiervoor een professionele, cloud-based service).
Eens de beelden staan waar ze moeten staan, ben ik al een pak geruster. Ik kan dan ook op eender welk moment mijn definitieve selectie voor het album maken. Dit doe ik door een eerste keer door de beelden te gaan. Ik bekijk ze allemaal zo groot mogelijk zodat ik enkel kwalitatieve beelden in mijn selectie behoud. Bovendien hou ik al in het achterhoofd welk verhaal ik wel vertellen. Je kan een album maken met enkel grote foto’s, maar dan heb je heel veel pagina’s nodig dus ik denk bij de selectie ook al eens na welke foto ik groter in het album wil zien en welke net niet (maar die toch zijn plaatsje verdient).
Na een eerste selectie, volgt er een tweede ronde. Vaak ook de definitieve ronde. Om jullie een idee te geven: het album aan het einde van de rit bevatte net geen 100 pagina’s (het maximum aantal trouwens) en hiervoor gebruikte ik een selectie van ongeveer 350 foto’s die ik tijdens het samenstellen verfijnde tot ongeveer 250 beelden. En ik heb zeker niet ingeboet aan ruimte want er staan gemiddeld 2-3 foto’s op de meeste pagina’s.

 

Stap 2: bewerken van de foto’s

Ik ben als fotograaf bijna dagelijks in de weer met mijn beelden en gebruik hiervoor uiteraard professionele software. Voor wie hier niet zo vertrouwd mee is, zijn er gelukkig voldoende alternatieven!

Adobe Lightroom

Ik gebruik dit softwarepakket al jaar en dag voor het bewerken van ongeveer 99% van mijn beelden. Slechts uitzonderlijk wordt het grote broertje Photoshop nog eens geopend. Mijn professioneel werk wordt heel nauwkeurig bewerkt, de vakantiefoto’s iets beperkter. De pukkel op mijn voorhoofd blijft dan ook op de foto staan, voor een bruid is dat uiteraard een ander verhaal.

Smartphone applicaties

Ongeveer iedereen gebruikt tegenwoordig een smartphone, een groot deel zal ook exclusief foto’s nemen met diezelfde smartphone. Het is dus ergens wel logisch dat de apps die voor de smartphones bestaan, gebruikt worden om beelden te bewerken. Er is een gigantisch aanbod aan apps, maar ik val altijd terug op enkele favorieten zoals VSCO en Snapseed. Ik gebruik ook de beschikbare filters, maar zet ze nooit hard (100%) zodat ze nog steeds tijdloos blijven.

Smartphoto

Lijkt het gebruik van een softwarepakket of smartphone app je een ingewikkeld gedoe dan heb je ook enkele basisbewerkingen ter beschikking in de software van Smartphoto zelf. Je kan er op een eenvoudige manier contrast toevoegen aan foto’s en ook omzetten naar zwart-wit: wellicht het enige dat je nodig zal hebben bij het samenstellen van je fotoboek.

 

Stap 3: foto’s opladen in Smartphoto

smartphoto fotoboek
Wanneer alle foto’s bewerkt zijn, laad ik ze op in Smartphoto. Ik hou er, net als in Lightroom, mijn foto’s bij in mapjes. Ik vind het een handige manier om foto’s terug te vinden, mocht ik ze in een ander project binnen Smartphoto nog eens willen gebruiken. Denk maar aan een kalender of een ander fotocadeau.

 

Stap 4: nabewerken in Smartphoto

smartphoto fotoboek
Mocht je je foto’s willen bewerken (dit uiteraard geen must) en je hebt geen zin in het gebruiken van Lightroom of smartphone apps dan kan je dit ook in de Smartphoto software gaan doen. Deze stap is uiteraard optioneel.

 

Stap 5: aanmaken fotoboek

Wanneer je alle beelden geselecteerd en eventueel bewerkt hebt, is het tijd om ze in het fotoboek te gieten. Je kan het werk aan de Smartphoto software overlaten: die bepaalt dan waar de foto’s terecht komen en zorgt voor een geschikte paginalayout. Ik heb de touwtjes liever zelf in handen en ga zelf aan de slag.

Ik selecteer eerst het gewenste formaat van het fotoboek. Ik neem zeker even vaak portret -als landschapsfoto’s, maar om de √©√©n of andere reden vind ik een landschapsalbum altijd beter uitkomen. Het kan natuurlijk perfect in een ander formaat, maar voor mij werken deze het best. Ik ben ook even in mijn bibliotheek gaan kijken en ik denk dat het echt afhangt van fotograaf tot fotograaf want ook in hun boeken zie ik uiteenlopende formaten.
smartphoto fotoboek
Ik koos ook deze keer voor het fotoboek large liggend met een harde fotokaft. Zo’n linnen kaft vind ik best stijlvol, maar gebruik ik voor gerichte fotoreportages. Voor een vakantie fotoboek mag het best wat frivoler in de vorm van een fotokaft.

Het doel is om het verhaal van onze vakantie te vertellen en bijgevolg voeg ik de foto’s chronologisch toe ook al zeur ik hier en daar wel een beetje om binnen de verhaallijn te blijven. Het verhaal heeft steeds voorrang op de tijdslijn.

Ik vind het ook bijzonder handig dat tussen de verschillende paginalayouts kan wisselen zonder dat je de foto’s opnieuw moet toevoegen. Een handige selectie waar ik altijd gebruik van maak: ik verberg de reeds gebruikte foto’s zodat ik het aantal ook zie reduceren. Dat is voor mij echt wel nodig of ik heb nooit voldoende pagina’s.
Eens je pagina’s toevoegt, kan de prijs wel behoorlijk oplopen. Gelukkig past de prijs zicht rechtsboven continu aan zodat je weet hoeveel het album je zal kosten.
smartphoto fotoboek
In de layouts probeer ik wat af te wisselen, maar ik zorg er wel voor dat de layout rechts en links een harmonieus beeld vormt. Ik beperk me meestal tot maximum 3 beelden per pagina, maar wijk hier soms vanaf. Voor mij is het belangrijk dat een pagina rust uitstraalt, elke pagina met een collage vullen, beantwoordt niet meteen aan die definitie.
Vorig jaar hield ik nog een pleidooi om tekst te laten vallen, dit jaar experimenteerde ik wel met tekst onder de beelden. Het stoort niet, maar volgende keer maak ik de tekst misschien nog wat kleiner.
Een noot bij de cover: het coverbeeld voorzag ik van een tekst in eigen gekozen lettertype en maakte ik in Photoshop.
Ook handig om te weten: ik maak gebruik van de basisafwerking omdat die gewoon echt goed is. Voor wenskaarten maak ik wel vaak gebruik van de matte afwerking.

 

smartphoto fotoboek

Ik lieg niet wanneer ik zeg dat ik toch ettelijke uren aan mijn foto album gespendeerd heb. Maar toen ik het deze week in de bus kreeg, luttele dagen na het besteld te hebben trouwens, gaf het mij echt een warm gevoel. Bij het bladeren door het album waren al die uurtjes gauw vergeten. Vorig jaar maakte ik ook een fotoboek en ik merk dat ik hier af en toe in blader: voor mij is het dus zijn geld meer dan waard. Een fysiek product heeft voor mij dan ook nog altijd een meerwaarde.

smartphoto fotoboek

Deze blogpost kwam tot stand dankzij een samenwerking met Smartphoto: ik kreeg van hen een tegoed om (een deel van) mijn fotoboek te betalen. Ik sta 100% achter wat ik schrijf en ben al jarenlang een vaste én tevreden klant. Kwestie dat we even duidelijk zijn over dat #gekregen-gedoe.

Doe jij iets met je foto’s of staan ze daar ook maar wat op je smartphone of harde schijf? Of heb ik je misschien aangezet tot het maken van een album? Ik ben alvast benieuwd!

Amsterdam

Vorige week trokken we erop uit voor een weekendje Amsterdam. Deze korte citytrip kwam er niet zomaar en had ook een doel, namelijk het U2 concert dat op zondagavond plaats had in de Ziggo Dome, de concerttempel naast de Johan Cruijff ArenA (de vroegere Amsterdam ArenA).

Ja, we hadden ook even heen en terug kunnen rijden, maar wij wonen in the far west en om na het concert nog naar huis te rijden, zagen we helemaal niet zitten. Ik deed het al eens met mijn ouders na het Take That concert in 2011 en vond het, ook al was ik slechts passagier, ontzettend vermoeiend.

Steven was nog nooit in Amsterdam geweest, van mij moet het laatste bezoek van toch wel twintig jaar geleden dateren. We maakten er dus een driedaagse van: perfect om een stad een eerste keer te (her)ontdekken.

Ik had heel weinig voorbereid wegens de (vaak terechte) opmerking dat de planning veel te strak is en ik wou ook alles wat op zijn beloop laten. We kunnen altijd terug naar Amsterdam, er ligt nu éénmaal geen vliegreis van een zevental uur tussen zoals bij dat andere, nieuwe Amsterdam: New York.

Er was wel één verzoek van Steven zijn kant: een rondvaart op de grachten was een must. Voor de rest was ik redelijk vrij in de planning. Even schommelen boven de stad vond hij een minder goed idee dus greep ik mijn kans om er een bezoekje aan het Rijksmuseum bij te doen.
Mijn welgemeende excuses voor de lange intro en chapeau als je nog niet verder gescrolld ben tot bij de foto’s. Die laatste, daar kwam wat keuzestress aan te pas: de spreuk kiezen is verliezen mag hier gerust in het groot aan de muur hangen.

bijna 20000 stappen op dag 1

Ja, sinds ik een Fitbit heb, kick ik op het aantal stappen dat ik dagelijks afleg. De keuze om meer te stappen en geen openbaar vervoer te nemen, is dan ook vlug gemaakt.
amsterdam
Het was al na de middag toen we bij het Volkshotel in Amsterdam arriveerden en terwijl we wachtten op onze kamer maakten we van de gelegenheid gebruik om te lunchen in het restaurant van ons hotel, Canvas, op de zevende verdieping dan nog wel.
amsterdam
Uiteraard mocht een broodje kroket niet op het programma ontbreken: kwestie van de driedaagse goed te starten, nietwaar?
Trouwens, wat een uitzicht boven op hun terras!
amsterdam
amsterdam
Nadat we ons in de kamer ge√Įnstalleerd hadden, ging het te voet verder. Uiteraard niet zonder een stop aan het hotel van die vier Irish boys waar toch al een klein groepje fans had postgevat. Dat was trouwens het InterContinental Amstel Hotel dat even verderop in de foto’s van de rondvaart terugkomt.

amsterdam
Na een tiental minuutjes zaten we evenwel al in de Grachtengordel, wat het Volkshotel een ideale uitvalsbasis maakt, zeker wanneer je met de wagen naar Amsterdam komt.
De volgende uren hebben we vooral gewandeld door langs de grachten tot aan de Dam, het centrale plein in Amsterdam, vergelijkbaar met de Grote Markt van Brussel en andere steden. Nog steeds even toeristisch als twintig jaar geleden dus daar bleven we ook niet lang.

Read More