mijn doodgewone gewoontes

De mens is een gewoontedier: gewoontes en voorspelbaarheid zijn ons eigen. Bljkbaar kwam het wat en hoe al uitgebreid aan bod in diverse naslagwerken. Deze (grote) theorieën bespaar ik jullie liever. Het themanummer dat De Standaard Magazine er afgelopen weekend aan wijdde, kon mij nochtans bekoren. Ik las veel werk van Kelly (die er ook op haar blog over schreef): als het op routine en efficiëntie aankomt toch wel een beetje mijn guru. Een mens met immens veel keuzestress (ja, dat ben ik!) kan zo’n guru echt wel gebruiken.

doodgewone gewoontes

Bon, al die routines zetten mij aan het nadenken. Van ‘ik heb wellicht geen routine’ tot ‘hm, misschien kan deze er ook wel nog bij’: ja, zoiets was het ongeveer. Heel wat gewoontes dus in mijn leven en maar goed ook of keuzes maken werd mijn dagdagelijkse bezigheid en voorlopig zie ik mij daar niet rijk van worden. Ik ben al blij dat al dat nadenken zowaar een blogpost opleverde, dus hier gaan we!

Enkele van mijn doodgewone gewoontes:

  • Ik sla nooit mijn ontbijt over. Vaker wel dan niet bestaat dit uit natuuryoghurt met fruit en eventueel wat noten/zaden of granola.
  • Bij aankomst op het werk tank ik onmiddellijk mijn eerste koffie van de dag. Vroeger deed ik dit thuis, maar tegenwoordig slorpt mijn ochtendshift zoveel tijd op dat dit helaas niet meer mogelijk is.
  • Als het even kan, sta ik rond 6u op, ook in het weekend. Ik kan ontzettend genieten van die twee uurtjes stilte, die helemaal van mij zijn.
  • Vooraleer ik vertrek, al is het maar om een korte boodschap te doen of wanneer ik ga slapen: ik zeg altijd dag tegen onze konijnen die in huis leven.
  • Wanneer Steven ’s morgens vertrekt, wens ik hem een veilige autorit, een goede dag op het werk en sluit ik af met ‘love you’. Zit er ’s morgens een haar in de boter, dan doe ik dat niet en beklaag ik me het vijf minuten later alweer en wordt het een lange dag.
  • Ik probeer wekelijks mijn mama en papa te zien, of op zijn minst horen. Ik woonde graag thuis en voor belangrijk advies val ik nog steeds op hen terug.
  • Ik ga zelden voor 23u slapen, behalve op vrijdagavond. Dan zit ik er soms al om 21u in. Recupereren van de afgelopen avonden zeker?
  • Wanneer ik op restaurant ga, denk brasserie-keuken, ga ik (bij een eerste bezoek) vrijwel altijd voor de spaghetti bolognaise. Is die lekker, dan zijn ze een tweede bezoek waard. Ik zou ook gewoon elke dag spaghetti kunnen eten.
  • Het eten van een Prince-koek is voor mij een ware dissectie: eerst de twee helften zo secuur mogelijk van elkaar halen en dan de crème oplikken. Ik ga ook steevast voor vanille.
  • Ik heb wel wat met likken: ook mijn chips moeten eraan geloven. Eerst de kruiden goed aflikken en dan opeten. Ik weet dat er na deze blog dringend iets aan mijn imago moet gedaan worden.
  • Je zal mij niet gauw betrappen met iets anders dan Lay’s Oven Baked paprika. Tenzij ik zwanger ben.
  • Ik heb de gewoonte om bij het verschijnen van de eerste asperges, aardbeien en spruitjes op de eerste rij te staan. Ik betaal me vaak blauw aan een pakje asperges of een bakje aardbeien, maar die eerste.. ik krijg er nu al het water in de mond van!
  • Ik snooze zelden of nooit. Mijn alarm gaat af of ik word wakker voor het afgaat en dan sta ik op. Basta.
  • Mijn ochtendritueel is altijd hetzelfde: toiletbezoek (inclusief scrollen door Instagram) – douchen (indien ’s avonds nog niet gebeurd) – opmaken – ontbijt in orde maken voor de konijnen – lunch prepareren – Emma klaarmaken – flesje voor Emma – samen met Emma nog een boterham (of in mijn geval yoghurt) eten.
  • Ik verlaat het huis niet zonder make-up. Dat moet niet uitgebreid zijn, maar ik kan niet zonder een veeg mascara.
  • Ik drink elke dag (behalve in de zomer) soep. Ik maak een voorraad op zondag en vries die in zodat ik geen soep moet maken op drukke dagen.
  • De teksten voor mijn blog schrijf ik in mijn hoofd, terwijl ik in de wagen zit. Ik probeer die nu ook te onthouden tot ik op mijn eindbestemming ben om ze daarna te noteren of in te spreken op mijn iPhone. De intro voor deze post was ik alweer half vergeten en hij zat nochtans goed in mijn hoofd vanmorgen, maar ja ’t was mijn dagje niet en ondertussen was ik hem vergeten.
  • Op zaterdag (of zondag) koop ik één of meerdere weekendkranten om me dan op zondagavond te realiseren dat ik eigenlijk geen tijd heb/had om die te lezen. Ik lees ze dus meestal in de loop van de week die daarop volgt.
  • Wanneer ik De Standaard voor mij heb, haal ik er onmiddellijk De Standaard Magazine uit om achteraan te beginnen met de rubriek Doodgewone dingen. Altijd heerlijk om die te lezen.

Nu ben ik wel benieuwd naar jullie gewoontes!

uitwaaien in cadzand

Zaterdag hadden we allebei (of misschien zelfs alle drie) nood aan zuurstof. Omdat te zon toch wat meer kwam piepen dan initieel voorspeld, stapten we in de wagen. Een ritje langs de nieuwe A11, dat stond vast. Emma was nog aan het dutten toen we in de buurt van Knokke reden en dus zetten we onze toch verder richting Cadzand. Dat was alweer lang geleden, veel te lang!

cadzand
cadzand
cadzand

Dat:

  • we allebei K.O. waren (zij en ik) na een namiddagje aan zee.
  • we nog eens een selfie met ons twee namen.
  • het daar rustig was, veel rustiger dan net voor de grens, in Belgiê.

Read More

emma vierde haar 1ste verjaardag

Afgelopen maandag vierden we Emma haar eerste verjaardag. Misschien kan één van jullie toch nog eens in mijn arm komen knijpen want ik kan maar niet geloven dat ik vandaag een jaar geleden voor het eerst thuis wakker werd met onze dochter.

emma's eerste verjaardag
emma's eerste verjaardag

Je weet wat ze zeggen over clichés, hé? Meestal klopt het ook en bij een baby is dat niet anders. Het gaat allemaal snel, misschien te snel, ik weet het niet. Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat ik het nu veel leuker vind dan vorig jaar. Emma is ons eerste kindje en wij vonden gedurende dat eerste jaar alles wauw, maar ik kan me voorstellen dat je bij een tweede kindje toch wel uitkijkt naar die eerste verjaardag.

emma's eerste verjaardag
emma's eerste verjaardag

Read More