voor mij nog eventjes een ‘no’ (tegen postnatale kilo’s)

voor mij nog eventjes een 'no'

Ik heb niet bepaald een lastige zwangerschap gehad. Om niet te zeggen: een geweldige zwangerschap. Ok, de eerste drie maanden was ik ontzettend moe. Van mijn leven ben ik nog nooit zo moe geweest, echt waar. Voor de rest werd ik gespaard van zowat alle kwaaltjes. Eén van de dingen die ik na een twintigtal weken wel fantastisch vond, was een zichtbare buik. Voor één keer geen dikke buik want ik eet te veel en/of ik sport niet (lees: nooit). Neen, dik werd vervangen door bol en ik kreeg een mooie, bolle buik. In die buik was onze lieve Emma aan het groeien. Ik voelde mij ook heel goed in mijn vel en kon zelfs de befaamde pregnancy glow waarnemen. Om nog maar te zwijgen over mijn glanzend haar in die periode. Mijn haar lag nog even goed nà een werkdag als die ochtend zelf. Ongezien!!

En dan wordt het hoog tijd om te bevallen. De dag nadien wordt er geklonken zoals er nooit eerder geklonken werd. Heel wat glazen bubbels worden uitgeschonken en de husband staat klaar met die 150g fijnkost waar je negen maanden lang naar gesmacht hebt. Eens thuis blijft het bezoek komen. In tijden dat je nog nooit van shitty dinners (of visits) gehoord hebt, staat altijd vers gebak klaar en de dagen nadien geniet je nog na van de overschot (bezoek eet echt niet veel!). Na een drietal maand zijn de bezoekjes op een paar na afgerond. Tijd ook om terug een lunchpakket samen te stellen want de werkvloer blijft niet eeuwig wachten. Uiteraard neem je je voor om elke dag een gezonde, bijna pinterestwaardige lunch in elkaar te flansen. Toegegeven: dat lukt misschien één dag op vier want in het begin is het toch ontzettend zoeken naar een balans tussen werk en gezin. ’s Avonds is er weinig moed om te koken en de frietjes banen zich een weg in het weekmenu. Het is bovendien winter en ’s avonds voor de tv met een zak chips is toch zoveel gezelliger dan ’s avonds voor de tv met niks, right?

Zo vliegt al gauw een half jaar voorbij waarbij je vaststelt dat het cijfer op de weegschaal eerder naar boven dan naar beneden gaat. Confronterend. Met goede moed begin je eraan, telkens opnieuw, maar dat ene beetje doorzettingsvermogen ontbreekt. Tot je rond je begint te kijken. Die andere mama’s huppelen alweer rond in hun zomerkledij, alle sporen van de baby weggewist of vakkundig verstopt onder hun weldoordachte outfit. Jij sleept je door de week met de weinige kledingstukken waar je in past. Was je Kate Middleton dan was dit onder de noemer ‘recycling your wardrobe’. Maar… je bent Kate niet. Neen, je bent Kelly.

Een aantal weken geleden heb ik de switch gemaakt. Een vriendin, ook nog niet zo lang geleden mama geworden, had het ook best moeilijk. Ze zal zich ongetwijfeld in bovenstaande paragrafen herkennen. Samen hebben we beslist om er iets aan te doen. We willen een fitte mama zijn voor onze baby, maar ook een mooie mama. Iedereen heeft zijn definitie van mooi, maar voor ons is dit toch wel met een maatje minder. We streven naar de beste versie van onszelf, met vallen en opstaan. Zoals ik al op Instagram deelde en wekelijks in mijn bullet journal noteer: it’s not a diet, it’s a lifestyle. Ja, die knop heb ik moeten omdraaien. Dag bij dag moet ik er nog wat aan draaien.. op weg naar die beste versie van mezelf (en hopelijk ook die zomergarderobe).

13 Comments

  1. Josefien mei 11, 2017

    Heel eerlijk hoe je dit schrijft.
    Je weet dat je altijd bij mij terecht kan voor tips… of om op stap te gaan naar plekjes waar je guilt-free kan genieten in combinatie met een leuke babbel.
    Je ziet er sowieso goed uit, dat meen ik echt. Maar ik begrijp wel je gevoel dat je een fitte, mooie mama voor Emma wil zijn. Het lukt je wel!
    Xxx

    Beantwoorden
  2. tiny mei 12, 2017

    Bij mij is dat besef ook pas veel later (en vele kilo’s later) gekomen. 17 jaar na mijn bevalling waren de 17 kg die ik kwijt was (na de zwangerschap) er weer allemaal bij. En hoe ouder je wordt, hoe moeilijker je die kwijt geraakt. Maar je moet blijven geloven in jezelf, en jezelf mooi vinden, hoe dan ook. Da’s al een eerste stap. Succes!

    Beantwoorden
  3. Sofinesse mei 12, 2017

    Na mijn bevalling ging het eigenlijk vlot, maar de rest van mijn leven: een strijd. Nog steeds elke dag. Maar wat mijn leven echt veranderd heeft: het 5:2-dieet. Vasten is zo een verademing! Al blijf ik dromen van een gezond BMI en een nieuwe voordeur op de weegschaal. Dat zal nog een kilo of zes duren, maar ooit. En ooit misschien ook niet, en dan ga ik proberen daar niet ongelukkig om te zijn.

    Beantwoorden
    • kelly mei 17, 2017

      Dat 5:2 dieet is echt mijn ding niet omdat ik veel te rap flauw zou worden. Ik ben meer voor genieten met mate en ook gezond leren eten. Enkel die beweging is mijn ding niet en die heb ik nu eenmaal wel nodig als ik eens wil genieten.

      Beantwoorden
  4. Katrien mei 12, 2017

    Dat is iets wat ieder voor zich moet uitmaken en niemand hoeft daarover te oordelen :). Wel leuk hoe je het beschrijft! Veel succes in elk geval!

    Beantwoorden
  5. Maaike mei 12, 2017

    Zooo herkenbaar die frustraties! Het wennen aan je post pregnancy lichaam vergt enige tijd, ik ben er (bijna 2 jaar na datum) nog niet aan gewoon. En net op het moment dat je er iet of wat vrede mee neemt krijg je plots felicitaties voor je ‘2de’ zwangerschap, terwijl je daar helemaal nog niet aan denkt… Soit, hou vol en ga ervoor! You can do it 😉

    Beantwoorden
  6. stephanie mei 12, 2017

    ik ben nu pas – twee jaar later – in de buurt van mijn streefdoel. ik haat sport, ik haat koken, en ik ben een vreselijke emo eter (alles wat vettig en slecht is). maar een health scare in de familie enkele weken geleden heeft mij geholpen die ‘lifestyle’ knop om te draaien – en de documentaires ‘fat, sick and nearly dead’ en het vervolg erop (netflix!) ben gewoon beter gaan nadenken over wat ik in mijn lijf stop, en los van alle hypes kom je dan al snel uit bij een plant-based focus. ben me erin beginnen verdiepen omwille van de nutritional value, maar moet toegeven dat ik het fijn vind om het verschil ook echt te zien… ik ben geen food blogger of specialist, maar heb al een paar toffe tips verzameld – let me know als je nog inspiratie zoekt! ik ben ervan verschoten hoe lekker ik sommige dingen ben gaan vinden, die ik vroeger nooit overwogen zou hebben. x

    Beantwoorden
  7. Evi mei 13, 2017

    Heel oprecht geschreven en tegelijkertijd ook erg herkenbaar. Meteen na de bevalling vlogen de kilo’s bij mij er af door de borstvoeding, maar daarna ging de weegschaal terug pijlsnel omhoog. Anderhalf jaar na dat ik bevallen ben probeer ik met heel veel vallen en opstaan naar dat streefgewicht van me toe te werken.

    Beantwoorden
    • kelly mei 17, 2017

      Ik duim voor je! Bij mij was het vooral een klik. En doorzettingsvermogen want dat ‘ontsuikeren’ is nu niet bepaald mijn favoriete bezigheid.

      Beantwoorden
  8. liese mei 15, 2017

    Ik ben nu in het voorjaar enkele kilo’s vermagerd, het is confronterend vind ik, mensen spreken me aan “amaai, je bent vermagerd” of “je ziet er goed uit”, en ik vind dat eigenlijk enigszins minder leuk dan je zou verwachten. Ik heb ook gewoon mijn levensstijl een tikkeltje aangepast en dat heeft zijn gevolgen maar ik vond mezelf met enkele kilo’s meer ook mooi maar niemand sprak me toen aan. De enkele kilo’s zijn wel voordelig bij het shoppen, dat is voor mij echt een opluchting, er is meer toegankelijk en het is leuker om te doen. Good luck, ik voorzie alvast wat vers fruit op onze date!

    Beantwoorden
    • kelly mei 17, 2017

      Ja, nu je het zo stelt: mensen praten daar al te vlug in positieve zin over. Terwijl het in jouw geval niet meteen de bedoeling was. Maar inderdaad, shoppen is toch zoveel leuker, hé!
      Haha, ik ging nog voorstellen om Ben’s Bar te proberen. Zo healthy leek me dat nu ook weer niet, maar genieten met mate mag, hé!

      Beantwoorden
  9. Petra mei 16, 2017

    Ik vind het ook niet altijd makkelijk om die balans te vinden van werken, huishouden, boodschappen, koken, gezonde voeding, … en ja, dat ’s avonds in de zetel voor de tv, dat vind ik nog het moeilijkste, ik moet echt iets in mijn mond kunnen steken!
    Maar ik wens je alvast heel veel succes, fijn dat jullie er met twee aan beginnen en zo elkaar kunnen motiveren!

    Beantwoorden
    • kelly mei 17, 2017

      ’s Avonds voor tv is inderdaad niet het makkelijkste moment van de dag! Merci voor de (virtuele) support! 🙂

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *