as we speak

as we speak #8

Mijn vorige As We Speak dateert al van eind januari. Hoog tijd om jullie mee te nemen in het reilen en zeilen ten huize Steenlandt (en ook wel Van Ryckeghem) dus!

Waar ik mee bezig ben
Alleszins niet met 40 dagen bloggen. Ik hou wel van een uitdaging en schreef me anderhalve maand geleden vol goede moed in. Van die moed blijft ondertussen weinig over. De veertig dagen zijn voorbij en ik blogde veertig dagen lang niet. Blijkt dat de combinatie moederschap-werken-bijberoep en alle andere rollen (vriendin, zus, dochter, etc…) toch wel veel tijd in beslag nemen. Wanneer ik dan een moment vrij heb, komt het erop aan om keuzes te maken. Dan gebeurt het wel eens dat ik liever met een boek in de zetel kruip of wat tv kijk dan (weeral) voor mijn computer te gaan zitten. Aan inspiratie nochtans geen gebrek: dat betekent dat er jullie de komende weken nog heel wat leesvoer te wachten staat.
Maar we hadden het dus over uitdagingen. Tournée Minérale was een fluitje van een cent, Dagen Zonder Vlees was dat helemaal niet. Laat je niet vangen, want DZV is in feite “Dagen Zonder Vlees én Vis”. Ik schreef me in zodat ik mijn steentje kon bijdragen aan de groep die mijn werkgever opgericht heeft. Uiteindelijk heb ik toch minimum één keer per week helemaal vegetarisch gegeten en dat vind ik bijzonder straf. Sowieso wil ik dit verder volhouden want aan lekkere vegetarische receptjes nochtans geen gebrek.
as we speak #8
Ik organiseer graag en misschien ging er wel een event manager of wedding planner aan mij verloren. Hoe dan ook, wanneer er op het werk gezocht werd naar vrijwilligers om het nieuwjaarsfeestje op poten te zetten, stelde ik me meteen kandidaat. Het werd een hele leuke avond! De collega’s werden ontvangen in een winters decor (denk: houten paletten, kaarsen, lichtjes, vuurkorven en een winterse playlist) voor de aperitief. Daarna gingen we met de lift naar het bovenste verdiep waarbij de temperatuur ook elke verdieping steeg. Op de bovenverdieping was het ondertussen 40°C en hadden we een zomers nieuwjaarsfeestje met een winter bbq! We huurden ook een photobooth, een schot in de roos!
Met de lente (alhoewel daar vandaag weinig van te merken valt) begint traditioneel ook het hoogseizoen voor fotografen (mijn fotografie website vind je hier). Ik kan en mag nog geen foto’s delen, maar ik was gezegend met de beste communicanten dit jaar. Instagram bleek trouwens een een inspiratiebron voor leuke locaties, wat dacht je van deze graffiti in Gent?
as we speak #8

Waar ik van geniet
Uitstapjes! Begin maart sprak ik nog eens af met mijn twee beste vrienden uit het middelbaar. Niet al te simpel want ze zijn allebei de liefde naar het Antwerpse gevolgd. Maar goed, het is er dan uiteindelijk toch van gekomen en het werd een behoorlijk druk dagje met een eerste stop in Lier en daarna Antwerpen. Het is altijd leuk om even bij te kletsen met deze twee (check trouwens die geniepige photobomber!).
as we speak #8
Enkele dagen voor Parijs-Roubaix kreeg ik een interessant telefoontje. Een bucket list-telefoontje zowaar. Afgelopen weekend bevond ik me dan ook in het hart van de koers. Ik heb veel te veel beeldmateriaal om dit hier terloops te vermelden. Jullie hebben met andere woorden nog een volledig verslag van mijn droomweekend te goed.
as we speak #8
Zaterdag bezochten we de tentoonstelling Het verlangen naar Frankrijk van Michiel Hendryckx. Beelden van bekende en minder bekende plaatsen in één van mijn favoriete landen: Frankrijk. Ik wist dat de tentoonstelling plaatsvond in de Sint-Baafsabij, maar daar bleef het dan ook bij. We waren dan ook aangenaam verrast door het prachtige kader rond de tentoonstelling. De site ademt Frankrijk. Ik kan me voorstellen waarom Hendryckx net deze locatie koos om zijn werk tentoon te stellen.
as we speak #8
Echt zo’n hidden gem, voor ons althans, in (bijna) hartje Gent. Even zag het er naar uit dat we ons bezoek zouden moeten uitstellen, maar het terrein bleek uiteindelijk toch toegankelijk met de kinderwagen.
Het boek van de tentoonstelling staat ondertussen torenhoog op mijn wish list! Aanrader!

Wat ik eet
Voor wie het nog niet wist: ik eet graag. Elke maaltijd, of het nu ontbijt, lunch of diner is, vormt voor mij een hoogtepunt van de dag. Er stond de afgelopen maanden dan ook heel wat lekkers op het menu.
Frietjes zal ik niet gauw ‘neen’ tegen zeggen op voorwaarde dat ze lekker zijn. Geloof het of niet: dat is lang niet altijd het geval. Ik kan dus best teleurgesteld buitenkomen bij een bezoek aan een willekeurige frituur.
as we speak #8
Bij Frites Atelier was dat gelukkig het geval niet. Ja, ik heb veel geld betaald voor een bak frietjes van Sergio Herman, maar ik vond ze dan ook echt lekker. Knapperig vanbuiten, zacht vanbinnen, heet en mét schil. Misschien wel perfect of alleszins bijna. Voor mij dan toch!
Het moeten natuurlijk niet altijd luxefrietjes zijn. Op het werk organiseren we elke eerste vrijdag van de maand lunch op vrijdag. De editie van april was voor één keer ook vettige vrijdag.
as we speak #8
Wij zijn niet bepaald fans van de Bosrand dus reden we richting Frituur Patriek waar we de omzet van die dag even de hoogte ingeduwd hebben. De bediening is er super en de frietjes overheerlijk!
Ik eet ook nog wat anders dan frietjes, natuurlijk. De afgelopen jaren ben ik een echt ontbijtmens geworden. Ik kan ontzettend genieten van een ontbijt of brunch.
as we speak #8
Aangezien we met een pak januarijarigen op het werk zijn, organiseerden we opnieuw een verjaardagsontbijt voor onze collega’s. Het ontbijt ging door op een maandag: de ideale start van de werkweek!
Ook in het weekend maak ik graag tijd voor een uitgebreid ontbijt. Samen met blogvriendin Josefien ontdek ik de leukste ontbijtplekjes.
as we speak #8
In maart spraken we af bij STAMcafé in Gent waar we van een heerlijke brunch genoten. Ook de locatie is prachtig! Ik kom hier zeker nog terug.
De mama van collega Julie vormde vorig jaar haar café in Oedelem uit tot een heuse bistrobar: Robette’s. Samen met Julie en twee andere collega’s gingen we op een zondagavond langs om eindelijk eens die lekkere gerechtjes te proeven. Ze stelden niet teleur!
as we speak #8
Alleen: alles ligt zo mooi op het bord dat een mens moeite zou hebben om eraan te beginnen. Een aanrader om een avondje in een gezellig kader te tafelen!
Tijdens een uitstapje naar Gent enkele weken terug besefte ik dat het al meer dan een jaar geleden was dat we nog eens bij Ristorante Firenze (aan de Blandijnberg) waren. Dat is onze favoriete Italiaan waar we al meer dan tien jaar (ik zelfs al vijftien jaar!) langs gaan. Gelukkig hadden ze vroeg op de avond nog een tafeltje vrij en zorgden ze zelfs voor een ruime plaats voor de kinderwagen.
as we speak #8
Ik bestelde, naar goede gewoonte, mijn favoriete pasta: spaghetti lupara.
as we speak #8
Dit alles onder goedkeurend oog van Emma: ik kijk er al naar uit wanneer ze samen met ons aan tafel kan aanschuiven.

Waar ik naar luister
The usual: Spotify. En na bijna een jaar ben ik Bear’s Den nog lang niet beu gehoord. Integendeel zelfs: vorige week woonde ik hun optreden in de Vooruit bij.
as we speak #8
Wellicht de laatste kans om hen in zo’n intieme setting aan het werk te zien. Een ijzersterk optreden waar ik muzikanten zag die nog écht genoten van op te treden.

Wat ik lees
Ik ben bijna halverwege mijn Goodreads challenge van dit jaar en dat wil wat zeggen. Ik geniet terug van een (goed) boek en laat er tv en bloggen voor. Vorige maand las ik De Val van Matthias M.R. Declercq. Een heel aangrijpend boek over het Scheldepeloton: een groepje wielrenners waarin vriendschap centraal staat. Vriendschap die veel te vaak door het (nood)lot wordt getroffen. Aangezien het waargebeurd is en over een groep renners uit dezelfde generatie als ik gaat, was het des te pakkender, ook al kende ik het verhaal in grote lijnen wel.
as we speak #8
Tussendoor ben ik ook in Plan B begonnen, het nieuwste boek van Evi Renaux. Evi kennen jullie wellicht wel van haar vorige boek Life on sneakers. Begin deze maand mocht ik ook naar de boekvoorstelling van Plan B: een verslagje lezen jullie gauw op de blog.

Waar ik naar kijk
We werden de afgelopen weken serieus verwend door de Belgische tv-zenders. Steven en ik zaten elke maandagavond paraat voor De Mol (leve uitgesteld kijken (baby) en digitale detox (omwille van uitgesteld kijken)). Ik nam er ook nog eens Blind Getrouwd bij en mijn absolute favoriet van dit tv-seizoen: Hotel Römantiek! Op de blog van Bert las ik trouwens een geweldige blogpost (persbericht) over die laatste. Zoveel hartjes voor Jos en Rosa. Maar natuurlijk ook voor alle andere deelnemers. Hun geweldige verhalen en oneliners zullen me nog lang bijblijven.
Er was ook veel koers op tv. Niet zomaar wedstrijden, maar programma’s gerelateerd aan de koers. Alles voor de Koers op Eén stak er hier toch wel bovenuit. Van mij mogen ze elk jaar zo’n programma maken.
Reizen Waes blijft hier ook een topper. Wat maakt die Tom Waes toch geweldige televisie!
Al die programma’s zorgden er wel voor dat Netflix de laatste maanden op een bijzonder laag pitje staat. Ik ben ook niet meer zo into een serie. Ik kijk wel uit naar het laatste deel van seizoen zeven van Pretty Little Liars, maar dat wordt wellicht nog even wachten. The Vampire Diaries (ja, ik kijk/keek hier naartoe) volg ik al een tijdje niet meer, maar ik bekeek toch de series finale. Mooie afsluiter van acht seizoenen.
Mocht iemand nog tips hebben voor leuke Netflix series: laat ze gerust achter in de comments!

Wat mij happy maakt
as we speak #8
Mijn gezin! Emma is zo’n geweldige baby en het is echt fijn om haar te zien opgroeien. Na een lange winter (voor zowel zij als ons) maken we eindelijk terug uitstapjes met ons drie.
Ze is natuurlijk nog heel klein, maar toch begin je al wat dingen te zien. Herkenbare dingen. Emma observeert graag en lijkt me ook heel leergierig. Allemaal dingen die Steven en ik bij onszelf herkennen.
as we speak #8
as we speak #8
Een aantal weken terug namen we haar mee naar FACTS. Steven brengt bijna jaarlijks een bezoekje aan deze beurs en deze keer gingen Emma en ik gewoon mee. Slapen deed ze niet, maar ik kan haar moeilijk ongelijk geven met al de figuren die daar rondlopen.
In februari (ja, toch?) sneeuwde het nog eens. Wellicht de enigste sneeuw die we afgelopen winter gezien hebben. Ik heb sneeuw altijd geweldig gevonden. Ook als kind was het altijd feest bij het aanschouwen van een wit tapijt bij het opstaan ’s morgens vroeg.
Ik ben dus vlug in mijn pyjama naar buiten gelopen om dat pakje sneeuw op onze haag vast te leggen! Voor ik het goed en wel besefte, was het alweer gesmolten.
as we speak #8
Hoewel we in onze familie Pasen niet echt vieren, blijft het één van mijn favoriete feestdagen. Wellicht omdat in die periode van het jaar zowat alles rond konijnen draait. Al vind ik die paaseitjes ook wel leuk. Ik heb er ondertussen genoeg gegeten dus eigenlijk was het maar goed dat er geen meer te vinden waren in de winkel!
Aangezien Pasen vorig jaar in onze verbouwingen viel, werd er niet versierd. Dit jaar kocht ik pastelkleurige eitjes bij Flying Tiger. Met mijn Bloomon vaas en een tak had ik gauw een leuk Paastafereeltje in elkaar geknutseld.
as we speak #8
as we speak #8

Dat was het dan! Een hele boterham, maar het gaat dan ook over drie maanden.

Hoe gaat dat nog met jullie?

as we speak #7

Weet je nog, toen ik het in de vorige As We Speak over moederschapsrust had? Wel, dat bleek echt wel rust(ig) te zijn, want in november ging ik terug aan het werk en nu merk ik dat mijn laatste As We Speak alweer drie maanden geleden geschreven werd. Hoog tijd voor een update dus. Ik zal hier ongetwijfeld weer de helft vergeten neer te pennen, maar dat vergeven jullie mij, toch?

Waar ik mee bezig ben
Ik probeer nog steeds een balans te vinden tussen alles wat ik moet en wil doen, maar eenvoudig blijkt dat niet te zijn. We hebben hier wel al één voordeel: Emma is een hele brave baby en slaapt al bijna vier maanden door. Uiteraard ben ik dan wel weer een mama met heel veel interesses en bezigheden. Daarbovenop werk ik ook, zij het sinds kort 4/5. Die 1/5 besteed ik grotendeels aan het huishouden of aan mijn bijberoep. En dan zijn er nog al die andere ideeën en hersenspinsels. Om ze een plaats te geven, start ik binnenkort met een bullet journal. Het schriftje heb ik al (elke reden is goed om een nieuw schriftje te kopen), maar ik moet wel nog eens wat video’s bekijken voor ik daadwerkelijk aan de slag ga. Fascinatie voor die bullet journal kwam er trouwens dankzij het artikel van Kelly in De Standaard magazine.
In mijn planner is het ietwat frustrerend dat ik deze blogpost vorige week woensdag ingepland en er pas de volgende zondagavond aan begin te schrijven. Daar tegenover vind ik het wel belangrijk dat er een zeker spontaniteit en vooral veel goesting in moet zitten. Die had ik vorige week even niet want mijn dagen waren goed gevuld met andere projecten.
as we speak #7
Mijn topprioriteit in december was evenwel het organiseren van de doop van Emma. Uiteindelijk viel het feest nog mee, al werden we niet gespaard met maar liefst vier zieken! Om het positief te bekijken: die doop van Emma vergeten we nooit en we kunnen er een aantal verhalen over vertellen die nog lang zullen meegaan!
Afgelopen weekend vierde ik ook mijn 34ste verjaardag. Voor de tweede keer in jaren was ik er niet echt mee bezig. We vierden dan ook heel low-key: ’s morgens een verjaardagsontbijt met onze ouders (Steven is jarig op 19 januari) en ’s avonds pikten we een filmpje mee.

Waar ik van geniet
as we speak #7
Begin november vierden we onze huwelijksverjaardag. Geen sterrenrestaurant voor ons, maar degelijke kost bij een zaak die zowaar een tweede leven kent, hier in Zedelgem: Gasthof Heidelberg. De cocktails, courtesy of (my) mom and dad, die ons stonden op te wachten, smaakten alleszins!
as we speak #7
Eind november waren we ook eens samen creatief. We namen immers deel aan Coming World Remember Me en boetseerden een beeldje. Ik maakte er twee want ook de kindjes mochten mee doen. Weeral iets leuks om haar later te vertellen.
as we speak #7

Read More

as we speak #6

De vorige editie dateert al van anderhalve maand geleden, hoog tijd dus voor een nieuwe As We Speak!

as we speak #6

Waar ik mee bezig ben: het grootste deel van mijn tijd spendeer ik uiteraard nog steeds aan Emma. Ik vermoed dat het daarom ook moederschapsrust heet, toch? Toch begin ik langzaam maar zeker een balans te vinden en probeer ik die ook in een richting werk-baby te duwen. De ene keer lukt dat al wat aardiger dan de andere keer, maar alle begin is moeilijk zeker?

Read More

as we speak #5

as we speak #5

Waar ik mee bezig ben: Emma! Neen, dat zou een leugen zijn. Akkoord, ik heb de handen vol sinds de komst van Emma, maar dat was voorheen ook al zo. Uiteraard is het grootste deel van mijn dag wel gevuld met haar, dat zal ik niet ontkennen. Het is nu gewoon kwestie van een balans te vinden tussen vroeger en nu. Elke week vlot dat een beetje beter. Ik kan de was al een dagje laten liggen en ben er ook al in geslaagd om (bijna) elke dag vers te koken. Ik vraag me wel af wat dat zal geven wanneer ik terug ga werken dus ik probeer daar ook al wat over na te denken.
Ik had het tijdens mijn zwangerschap al verkondigd: eens Emma er is, ben ik van plan om nog steeds leuke dingen te doen. Deze week trok ik naar Gent voor de persopening van De Post op de Korenmarkt. +1’s van dienst waren mijn mama en Emma en de een genoot van al de goodie bags en de ander van de aandacht die met zo’n blogevent gepaard gaat. Het is ook handig om iemand mee te hebben op uitstap want ik ben er nog altijd niet aan uit hoe ik in godsnaam naar het toilet kan gaan wanneer Emma mee is…

Read More

as we speak #4

Het was hier de afgelopen weken wat stil, maar zij die me op social media volgen, weten ondertussen wel dat ik (nog) niet bevallen ben. Ik had het even druk naar aanloop van mijn (bevallings)verlof en concentreerde me ook wat op de taken die thuis op mij wachtten. Om jullie een idee te geven van waar ik zo allemaal mee bezig ben, doen we nog maar eens van As We Speak!

as we speak #4

Waar ik mee bezig ben: kuisen! Zei daar iemand iets over nestdrang? Ik weet niet of het dat is hoor, ik heb gewoon graag dat ons huis proper ligt en dat was de laatste maanden niet het geval (aangezien we onze bovenverdieping onder handen genomen hebben). Ik was blij als een kind toen ik vorige week opnieuw toegang had tot alle kasten in onze woonkamer. Vandaag nam ik de badkamer onder handen en straks volgt de keuken! Ja, er is geen houden aan nu, hoor.
Tussendoor heb ik veel geshopt (online dan) en pakjes in ontvangst genomen. Ik denk dat er vorige week tot vijf pakjes op een dag toegekomen zijn. Laat ons zeggen dat ik heel wat van de leuke solden meegepikt heb en elke dag ontdek ik wel een nieuwe, leuke webwinkel. Ondertussen heeft de baby voldoende kleertjes (denk ik) voor de eerste weken en kan ik de wieg en kinderwagen aankleden.
Op mijn to-do lijst schiet er niet zoveel meer over en dat is goed voor mijn gemoedsrust. Dit had ik echt wel nodig en ik ben blij dat de baby mij vorige week al gunde, hopelijk doet hij of zij er nog drie weken bij!

as we speak #4

Een week geleden zette ik trouwens mijn verlof in met een heerlijke brunch bij Brus in Gistel (mijn hometown!) samen met Josefien. Gezellig bijkletsen en ondertussen genieten van al het lekkers dat ze aanbieden: daar zijn we toch wel goed in!

as we speak #4

Read More

as we speak #3

Wat ben ik blij dat ik een tijdje geleden beslist heb om ook van As We Speak te gaan doen. Het is de ideale manier om het over een aantal zaken te hebben waarvoor anders geen plaatsje zou bestaan op deze blog.
Ik blijk ook heel wat voer voor zo’n blogpost te verzamelen wanneer ik eventjes terugblik op de voorbije vier weken, dus neem een kopje koffie of thee en lees even mee!

Sneak peek Kelly & Steven

Waar ik mee bezig ben: met (online) shoppen. Niet voor mezelf, hoor, maar alles in functie van de baby. Ik haal dan al eens een idee in mijn hoofd voor het geboortekaartje en de doopsuiker en voor ik het weet, zit hier meerdere keren per week een pakketje in de brievenbus.
Geen nood, de baby kan al mee naar huis want ook een Maxi Cosi werd besteld, voorlopig het eerste ‘grote’ stuk van de uitzet (terwijl we het er toch over hebben: wie nog een Easy Base 2 op overschot heeft, mag mij altijd een mailtje sturen).
Vorige week ging ik langs bij Printea om het geboortekaartje te bespreken. Wat was ik blij dat ik deze eindelijk kon afvinken! Ik kijk alvast uit naar de samenwerking met hen!
Tussen al dat werken, plannen en uitstapjes door vond ik zowaar nog de tijd om ter gelegenheid van vaderdag nog even mijn schetspotloden boven te halen. Dat was al eeuwen geleden. Het hoeft niet gezegd te worden, zeker, dat mijn papa ontzettend blij was met de tekening van Joey? Ik heb zo lang mogelijk gewacht om het cadeautje te geven want stiekem wou ik het ook bij ons aan de muur hangen…

as we speak #3

Read More

as we speak #2

De vorige As We Speak dateert alweer van een maand geleden, dus hoog tijd voor een update van mijn doen en laten. Meteen ook de ideale manier om hier wat zaken aan te halen die een individuele blogpost net niet halen (maar daarom niet minder geapprecieerd worden).

as we speak #2
as we speak #2
as we speak #2

Waar ik mee bezig ben: met vele dingen. Ik vraag me af of er nog rust zal komen voor mijn bevalling. Ik hoop dat toch voor de laatste vier weken want dan ben ik al thuis (zomerverlof enzo). Momenteel leg ik de laatste hand aan het geboortekaartje: de perfectionist in mij wil een perfect kaartje vooraleer er een afspraak bij de drukker wordt gemaakt, maar we zijn er bijna. Eens het kaartje af is, kan ik ook beginnen aan de afwerking voor de doopsuiker (die zijn op elkaar afgestemd). Ondertussen ben ik ook volop newborn outfits aan het bestellen voor de fotoshoot die ik dan ongetwijfeld met de baby zal doen. Het aanbod online is echt overweldigend. Zeker naar props toe. Ik heb al zoveel op het verlanglijstje staan, straks komt er keuzestress aan te pas. Verder op het zwangerschapsfront: de geboortelijst kreeg vorm, de fotoshoot werd vastgelegd en de maxi-dress en bijhorend jeansvestje voor die laatste hangen ook in mijn kleerkast (als je een stoel als voorlopige kleerkast aanziet).

Read More

as we speak #1

as we speak #1
as we speak #1

Het was mijn awesome naamgenote die deze week nog eens haar rubriek As we speak van onder het stof haalde en ook bij Falderie ben ik geweldig fan van deze blog posts. Verder zag ik dit ook nog onder de vorm Whatsup de revue passeren bij Josefien en bijgevolg kon ik niet achterblijven.
Het concept is eenvoudig: in deze post(s) zal ik het vooral hebben over zaken waar ik nu niet meteen een volledige post aan wil wijden, maar die je wel een beetje inkijk in mijn dagelijks leven geven. Ik vind het een waanzinnig fijne rubriek in al zijn eenvoud en lees die heel graag bij medebloggers. Hopelijk lezen jullie ook hier graag mee.

Read More