lijstjes

2017 in 12 beelden – deel 2

Ondertussen zijn we al aan de voorlaatste dag van 2017 beland. Gisteren liet ik jullie al even mee kijken naar mijn favoriete beelden op professioneel vlak. Ook op privévlak is het fototoestel, of dat nu mijn smartphone of mijn professioneel toestel is, nooit veraf. Een kind krijgen, zet je leven helemaal op zijn kop. Vooral op emotioneel vlak dan. Ik merk dan ook dat Emma de hoofdrol speelt in mijn selectie.

Jaarlijkse familiefoto

Twee jaar geleden ontdekte ik kort voor de eindejaarsperiode dat ik zwanger was. Ik heb toen meteen een nieuwe traditie in het leven geroepen: het maken van een familieportret op Kerstdag. Dat is dat ene jaar gelukt, vorig jaar lagen Steven en ik allebei ziek in bed en zetel. We stelden de foto een weekje uit want we hadden geen van beiden de kracht of energie om op de foto te gaan. Wat we toen nog niet wisten, was dat het de laatste foto met Akira zou zijn, die eind februari gestorven is. Ook dit jaar gebeurt de foto met een weekje uitstel aangezien een keelontsteking en snotvalling mij op Kerstavond wisten te vinden. Ondertussen schrijf ik deze blogpost met een citroen/gemberthee wat betekent dat de keelpijn aan het terugkeren is. O jee!
2017 in 12 beelden

Winter wandeling in het bos

Steven en ik wandelen allebei graag in het bos: we lieten er zelfs onze huwelijksfoto’s nemen. Van zodra het mooi weer is en we geen plannen hebben, trekken we richting het bos. Daags na mijn verjaardag was het een stralende winterdag: ideaal weer voor een wandeling en om wat foto’s te nemen met het mooie licht in deze tijd van het jaar. Dit is en blijft √©√©n van mijn favoriete foto’s van Emma en ik.
2017 in 12 beelden

Emma is 6 maanden

In het eerste jaar maakte ik elke week (√©n maand) een foto van Emma. Ondertussen blijven enkel de maandfoto’s over. Bij speciale mijlpalen of wanneer ik merk dat ze wel te vinden is voor een fotoshoot, neem ik mijn tijd en fotografeer ik zo lang mogelijk. Toen ze zes maanden was, resulteerde dat in onderstaand beeld. Ook deze behoort nog steeds tot mijn favoriete beelden aller tijden en siert ook mijn iPhone hoesje.
2017 in 12 beelden

Een dag in het spoor van Tom Boonen tijdens zijn afscheid

Dankzij een uitgebreid netwerk kreeg ik een aantal dagen voor Parijs-Roubaix een telefoontje of ik op weekend wou met Quick-Step Floors Cycling Team. Inbegrepen: hotelovernachting, diner en ontbijt met de ploeg en een plaatsje in VIP-wagen. Dat moet je mij geen twee keer vragen! Het was een fantastische tweedaagse, een droom die na al die jaren uitgekomen is!
2017 in 12 beelden

Pitstop op weg naar de Alpen

In juli gingen we voor het eerst met Emma op reis. We kozen voor een bekende locatie, Alpe-d’Huez, en ook Emma genoot zichtbaar. Haar gezicht op weg naar onze vakantiebestemming spreekt alleszins boekdelen.
2017 in 12 beelden

Subliem licht in de Alpen

Mijn Instagram-bio zegt het al: ‘chasing light’. Ja, dat is wat ik doe: het mooiste licht zoeken. Ik fotografeer het liefst met natuurlijk licht en ik kan zo blij worden van ontzettend mooi natuurlijk licht. Op zulke momenten is het van ‘stoooop’ zodat ik vlug even uit de wagen kan springen en een foto maken.
2017 in 12 beelden

Met Emma op mijn favoriete berg

De Col du Galibier is om verschillende redenen mijn favoriete berg (misschien moet ik daar eens een blogpost over schrijven?). We hadden chance met het weer want het was een bijzonder heldere dag en we konden kilometers ver kijken. Geen betere dag dus om Emma te laten kennis maken met dit speciale plekje.
2017 in 12 beelden

Rust

Wanneer we ergens plaatsnemen om een koffie te drinken, zonder ik me graag even af, m√©t fototoestel in de hand uiteraard. Dit beeld, genomen op de laatste dag van onze vakantie, straalt zo’n rust uit. Ik zou meteen naar daar willen (in de zomer graag) en mij in zo’n stoeltje zetten, met de zon op mijn snoet.
2017 in 12 beelden

Dikke leute

Speelgoed heeft Emma niet nodig, entertainment is haar ding. We merken het zeker nu ze thuis is tijdens de Kerstvakantie, maar op reis was het ook hét middel om haar tevreden te houden. Dat en de meest simpele dingen die je je kan inbeelden. Ik kan alleen maar blij zijn dat ze content is met de kleine dingen in het leven.
2017 in 12 beelden

Emma is 1!

D√© mijlpaal van dit jaar was ongetwijfeld Emma’s 1ste verjaardag. Op Etsy had ik zo’n speciale birthday outfit gekocht (ja, ik ben zo’n moeder, don’t judge me) en we zouden foto’s nemen in het bos. We gingen uiteindelijk drie keer terug: drukke agenda’s en een zieke baby, het is niet altijd de ideale combinatie.
2017 in 12 beelden

Uitwaaien in Cadzand

Ik merk dat ik de laatste maanden heel wat nood heb aan rustmomenten. Ze zijn schaars en ik zou ze beter moeten inplannen, maar we doen wat we kunnen. Eéntje die er uitsprong was een namiddag Cadzand. Het was net niet te fris en er stond een heerlijke zeebries. Uitwaaien zoals het hoort!
2017 in 12 beelden

Kerstportret Emma

Normaal gezien neem ik tijdens het jaar ook veel foto’s voor priv√©projecten: een idee hier, een idee daar. Dit jaar bleven de idee√ęn uit of ontbrak het aan tijd en middelen om hen uit te voeren. Insert hoofd leegmaken en plots was er terug een idee. Vaag, maar er was er √©√©ntje. Ik bleef niet bij de pakken zitten en plande een fotosessie met Emma in die helemaal uitdraaide zoals ik hem in mijn hoofd had.
2017 in 12 beelden

mijn doodgewone gewoontes

De mens is een gewoontedier: gewoontes en voorspelbaarheid zijn ons eigen. Bljkbaar kwam het wat en hoe al uitgebreid aan bod in diverse naslagwerken. Deze (grote) theorie√ęn bespaar ik jullie liever. Het themanummer dat De Standaard Magazine er afgelopen weekend aan wijdde, kon mij nochtans bekoren. Ik las veel werk van Kelly (die er ook op haar blog over schreef): als het op routine en effici√ęntie aankomt toch wel een beetje mijn guru. Een mens met immens veel keuzestress (ja, dat ben ik!) kan zo’n guru echt wel gebruiken.

doodgewone gewoontes

Bon, al die routines zetten mij aan het nadenken. Van ‘ik heb wellicht geen routine’ tot ‘hm, misschien kan deze er ook wel nog bij’: ja, zoiets was het ongeveer. Heel wat gewoontes dus in mijn leven en maar goed ook of keuzes maken werd mijn dagdagelijkse bezigheid en voorlopig zie ik mij daar niet rijk van worden. Ik ben al blij dat al dat nadenken zowaar een blogpost opleverde, dus hier gaan we!

Enkele van mijn doodgewone gewoontes:

  • Ik sla nooit mijn ontbijt over. Vaker wel dan niet bestaat dit uit natuuryoghurt met fruit en eventueel wat noten/zaden of granola.
  • Bij aankomst op het werk tank ik onmiddellijk mijn eerste koffie van de dag. Vroeger deed ik dit thuis, maar tegenwoordig slorpt mijn ochtendshift zoveel tijd op dat dit helaas niet meer mogelijk is.
  • Als het even kan, sta ik rond 6u op, ook in het weekend. Ik kan ontzettend genieten van die twee uurtjes stilte, die helemaal van mij zijn.
  • Vooraleer ik vertrek, al is het maar om een korte boodschap te doen of wanneer ik ga slapen: ik zeg altijd dag tegen onze konijnen die in huis leven.
  • Wanneer Steven ’s morgens vertrekt, wens ik hem een veilige autorit, een goede dag op het werk en sluit ik af met ‘love you’. Zit er ’s morgens een haar in de boter, dan doe ik dat niet en beklaag ik me het vijf minuten later alweer en wordt het een lange dag.
  • Ik probeer wekelijks mijn mama en papa te zien, of op zijn minst horen. Ik woonde graag thuis en voor belangrijk advies val ik nog steeds op hen terug.
  • Ik ga zelden voor 23u slapen, behalve op vrijdagavond. Dan zit ik er soms al om 21u in. Recupereren van de afgelopen avonden zeker?
  • Wanneer ik op restaurant ga, denk brasserie-keuken, ga ik (bij een eerste bezoek) vrijwel altijd voor de spaghetti bolognaise. Is die lekker, dan zijn ze een tweede bezoek waard. Ik zou ook gewoon elke dag spaghetti kunnen eten.
  • Het eten van een Prince-koek is voor mij een ware dissectie: eerst de twee helften zo secuur mogelijk van elkaar halen en dan de cr√®me oplikken. Ik ga ook steevast voor vanille.
  • Ik heb wel wat met likken: ook mijn chips moeten eraan geloven. Eerst de kruiden goed aflikken en dan opeten. Ik weet dat er na deze blog dringend iets aan mijn imago moet gedaan worden.
  • Je zal mij niet gauw betrappen met iets anders dan Lay’s Oven Baked paprika. Tenzij ik zwanger ben.
  • Ik heb de gewoonte om bij het verschijnen van de eerste asperges, aardbeien en spruitjes op de eerste rij te staan. Ik betaal me vaak blauw aan een pakje asperges of een bakje aardbeien, maar die eerste.. ik krijg er nu al het water in de mond van!
  • Ik snooze zelden of nooit. Mijn alarm gaat af of ik word wakker voor het afgaat en dan sta ik op. Basta.
  • Mijn ochtendritueel is altijd hetzelfde: toiletbezoek (inclusief scrollen door Instagram) – douchen (indien ’s avonds nog niet gebeurd) – opmaken – ontbijt in orde maken voor de konijnen – lunch prepareren – Emma klaarmaken – flesje voor Emma – samen met Emma nog een boterham (of in mijn geval yoghurt) eten.
  • Ik verlaat het huis niet zonder make-up. Dat moet niet uitgebreid zijn, maar ik kan niet zonder een veeg mascara.
  • Ik drink elke dag (behalve in de zomer) soep. Ik maak een voorraad op zondag en vries die in zodat ik geen soep moet maken op drukke dagen.
  • De teksten voor mijn blog schrijf ik in mijn hoofd, terwijl ik in de wagen zit. Ik probeer die nu ook te onthouden tot ik op mijn eindbestemming ben om ze daarna te noteren of in te spreken op mijn iPhone. De intro voor deze post was ik alweer half vergeten en hij zat nochtans goed in mijn hoofd vanmorgen, maar ja ’t was mijn dagje niet en ondertussen was ik hem vergeten.
  • Op zaterdag (of zondag) koop ik √©√©n of meerdere weekendkranten om me dan op zondagavond te realiseren dat ik eigenlijk geen tijd heb/had om die te lezen. Ik lees ze dus meestal in de loop van de week die daarop volgt.
  • Wanneer ik De Standaard voor mij heb, haal ik er onmiddellijk De Standaard Magazine uit om achteraan te beginnen met de rubriek Doodgewone dingen. Altijd heerlijk om die te lezen.

Nu ben ik wel benieuwd naar jullie gewoontes!