2016 in 12 beelden

Het is alweer een weekje geleden dat we het nieuwe jaar ingezet hebben. Meteen ook het perfecte moment om voor een laatste keer op het jaar 2016 terug te blikken.
Ik zal het niet ontkennen, voor mij (ons) was het een topjaar. Enkele jaren terug had ik nooit kunnen vermoeden dat ik mama zou worden en hoe leuk ik dat wel zou vinden. Het voorbije jaar stond dan ook vooral in het teken van mijn zwangerschap en de geboorte van Emma. Er waren heel wat minder uitstapjes want we verbouwden ook onze bovenverdieping, maar ik maakte toch het één en ander goed met een tweedaagse naar Londen in oktober.
Op professioneel vlak kon ik als fotograaf niet zoveel opdrachten aanvaarden en dat hoop ik dit jaar ruimschoots goed te maken. Gelukkig had ik ook na mijn zwangerschapsverlof nog een aantal opdrachten in het vooruitzicht. Eén van de beelden die ik toen maakte, haalde ook deze reeks. Tijdens de fotosessie merkte ik hoe hard ik mijn fotografiewerk gemist had in de maanden ervoor!
De mosterd voor de titel van deze blogpost en de reeks haalde ik bij Josefien (waarvoor dank!). Foto’s van mijn iPhone zijn er niet bij. Door die reeks gaan was echt wel onbegonnen werk!

2016 in 12 beelden
In 2016 ging ik net iets vaker met mijn ouders op stap. Steven heeft een pak minder verlof dan ik en aangezien zij toch vaak naar dezelfde events als ik gaan, maak ik graag gebruik van taxi daddy. In het voorjaar waren we paraat op de Oude Kwaremont voor de E3 Harelbeke. Ik dacht toen nog dat het de laatste keer zou zijn dat ik Fabian Cancellara in actie zag, maar niets was minder waar. Dit beeld is trouwens heel typerend voor mijn papa: met een goede trappist op een leuk adresje wachtend op de passage van de renners. Dit leuke adresje is trouwens In ’t Palet bovenop de Oude Kwaremont. In het wielerseizoen een topadresje, maar ook daarbuiten. Er is een ruim terras met een prachtig uitzicht over de streek en je kan er lekker eten.

2016 in 12 beelden
Jarenlang had ik maar één doel: mijn man en Fabian Cancellara samen op de foto krijgen. Nogal wat mensen noemen Steven Fabian vanwege dezelfde looks en ik wou dat natuurlijk op beeld. Na zijn laatste Ronde van Vlaanderen nam hij nog even tijd om zijn Belgische fanclub vaarwel te zeggen in Oudenaarde. Voor ons een uitgelezen kans om eindelijk deze foto te maken!

2016 in 12 beelden
Als fotograaf heb ik er het ontzettend moeilijk mee dat ik mijn leven niet op afstand kan bekijken om het dan vervolgens op beeld vast te leggen. Gelukkig is er tegenwoordig de front-camera op mijn iPhone, maar die kan in de verste verte niet tippen aan andere foto’s natuurlijk. Vandaar dat ik op belangrijke momenten een fotograaf inschakel, liefst met een gelijkaardige stijl als die van mezelf natuurlijk. Die vond ik in Silvie Bonne. Zij nam ook een aantal portretten aan het einde van mijn zwangerschap. Ook al mis ik die bolle buik niet, ik kijk er graag nog eens naar terug. Velen hebben het altijd over de pregnancy glow en die bestaat echt wel, hoor! Mijn huid was nooit makkelijker en mijn haar viel 9 maanden lang zoals het moet vallen. En dan heb ik het nog niet over de natuurlijke glans gehad.

2016 in 12 beelden
De eerste foto van Emma. Uiteraard kan deze niet ontbreken. De een noemt dit het mooiste moment van zijn leven, de andere zegt dat er wel mooiere momenten zijn. Ik sluit me aan bij de eerste groep. Het is onbeschrijflijk wat je voelt wanneer je eigen kind geboren wordt. All the feels, maar dan voor echt!

2016 in 12 beelden
Ik moet het toegeven: de eerste dagen na de geboorte was ik precies wat in een roes. Het was allemaal zo overweldigend, maar ook druk. In de materniteit heb je weinig rustige momenten. In de voormiddag is het een stormloop van dokters, kine, etc… en in de namiddag is er bezoek. Om 16u30 komen ze trouwens al langs met het avondeten (euh, hallo?). Waar ik toe wou komen… Die eerste dagen dacht ik weinig aan foto’s maken en eens thuis wat het echt zoeken. Toen ik deze foto voor haar geboortekaartje maakte, moest ik echt wel een knop omdraaien en dit als werk beschouwen. Anders lukt het gewoonweg niet. En de rol van mama én fotograaf is echt niet te onderschatten. Maar wat ben ik blij met het resultaat. Ik hoop dat Emma dat ook is wanneer ze ouder is.

2016 in 12 beelden
Nog een foto genomen door Silvie Bonne. Toen Emma 12 dagen was, kwam ze bij ons thuis langs voor een fotosessie. Kwestie van ook eens een foto van moeder en dochter te hebben die geen selfie is!

2016 in 12 beelden
In de eerste weken na de geboorte mocht ik nog een aantal keer de knop omdraaien toen onze ouders op bezoek kwamen voor een fotosessie. Deze foto van mijn mama en papa met Emma in haar kamer vond ik echt super mooi. Trotse grootouders (voor de eerste keer) en een hele mooie foto van mijn mama en papa tout court. Voor Kerst kregen ze trouwens een fotoalbum cadeau met de foto’s van deze sessie.

2016 in 12 beelden
Ze zeggen vaak dat je nooit een huisdier mag halen dat er hetzelfde uit ziet als één van zijn of haar voorgangers. Drie jaar geleden lapte ik hier mijn laars aan toen Lily ons samen met Charlie kwam vervoegen. De kleur van Lily vind ik voor een konijn nog altijd één van de mooiste kleuren. Ze kan ook zo goed poseren als ze een beetje wil meewerken (wat meestal wel het geval is, hoor). Dit jaar probeer ik toch wat meer tijd voor hen vrij te maken want sinds de komst van Emma merk ik dat ze het niet altijd even fijn vinden dat de aandacht nu wat meer verdeeld wordt.

2016 in 12 beelden
Mijn man snapt dit niet zo goed, maar ik heb op regelmatige basis nood aan een weekendje weg. Liefst van al richting een bruisende stad. Ik doe er meestal tonnen inspiratie op en geniet er echt van rond te kijken en het nemen van foto’s. In oktober ging ik samen met mijn ouders op bezoek bij mijn broer, die tegenwoordig in Londen woont. Ik geniet nog steeds na bij het zien van de beelden en kan al niet wachten tot een volgende keer. Al moet ik toegeven dat ik Parijs wel een beetje mis tegenwoordig.

2016 in 12 beelden
Op mijn werk waren we het afgelopen jaar met maar liefst drie dames tegelijk zwanger. En een mannelijke collega werd ook nog eens papa! Ik mocht zo kort na de geboorte van Morris het prille gezinsgeluk van collega Julie vastleggen. Deze foto hangt ondertussen bij hen thuis aan de muur. Altijd leuk om je eigen werk bij iemand aan de muur te zien hangen! Dit beeld is trouwens echt wel mijn stijl: zo natuurlijk mogelijk en graag met natuurlijk licht aub!

2016 in 12 beelden
Elke weekverjaardag en elke maandverjaardag neem ik een aantal foto’s van Emma. Neen, ik zal dit niet tot haar achttiende blijven doen. Het is de bedoeling om dit in het eerste jaar te doen. Af en toe loopt deze fotosessie wat uit zoals die keer in november. Dit is hoe we onze meid het best kennen: altijd vrolijk en een echte speelvogel!

2016 in 12 beelden
Ik nam in december heel wat foto’s, maar deze van Oudejaarsavond vond ik echt wel de leukste. Het is vooral de symboliek achter het beeld die het hem doet. Op Oudejaarsavond 2015 gingen we ’s avonds immers voor het eerst een kijkje nemen naar Emma bij de gynaecologe. Een jaar later zat ze al mee bij ons in de zetel om te aperitieven. Het ultieme bewijs dat 2016 echt wel voorbij gevlogen is.

Hopelijk was ook voor jullie 2016 een topjaar. Zo niet, dan gaan we gewoon voluit voor 2017!

mijn favoriete dingen van 2016

mijn favoriete dingen van 2016

De eerste paragraaf in de gelijknamige blogpost van Kelly zou ik hier gewoonweg kunnen kopiëren en plakken. Uiteraard komt zij dan ook met een geweldige oplossing die ik maar al te graag overneem. Credit where credit is due dus we danken ook nog eens Cait Flanders en Alexandra Franzen.

Om het nog maar eens over het voorbije jaar te hebben. Was dat spectaculair? Ja, natuurlijk. De impact van de geboorte van je eerste kind mag je niet onderschatten. Het is meteen ook de reden waarom het ook hier niet meteen het jaar van de grote ontdekkingen was. Heel wat bezigheden stonden op non-actief, enkel het aantal uren tv waren toch aanzienlijk hoger dan andere jaren. En ik ben ook oprecht blij met het aantal pagina’s dat ik op papier en op mijn Kindle verslonden heb.

Wat mij dan zoal blij maakte in 2016?

boeken/tv/films/podcasts/muziek

  • Ik nam me voor om elke maand een boek te lezen. Het zijn er uiteindelijk bijna zes geworden wat ik nog altijd bijzonder straf vind. Ik durf mezelf nog steeds een boekenwurm noemen, getuige daarvan het aantal boeken dat ik nu al bezit en de bibliotheek waar ik van droom. Echter, in mijn tienerjaren kwamen met tv en “tinternet” ook andere interesses in mijn leven. Ik ben blij dat die laatste twee dit jaar toch al wat meer moesten wijken voor wat literatuur en hoop dit in 2017 verder te zetten. Dit jaar bleef vooral Us van David Nicholls me bij. Ik heb zo hard genoten van dit boek dat ik het jammer vond dat ik aan de allerlaatste pagina beland was. Wil je mijn literaire avonturen mee volgen, dan kan dat op Goodreads!
  • Ik ben al sinds mijn early teens een fervent tv-kijker. Toegegeven, ik kijk nog maar heel weinig kabel, zeker nu we een Netflix abonnement hebben. Dit jaar was ik grote fan van de terugkeer van De Mol en kon ik de echtgenoot vanaf de eerste scène voldoende boeien om samen de rest van het seizoen te volgen (voor hem de allereerste keer). In de eerste weken na de geboorte van Emma verslond ik allerlei series op Netflix. Van guilty pleasure Pretty Little Liars (omg! die semi-seizoensfinale!) tot lekker dier Harvey Specter in Suits. De laatste weken werkte ik vooral aan een inhaalmanoeuvre Game of Thrones. Steven vond het niet kunnen dat hij elk seizoen alleen moest kijken en dus hebben we op een paar weken tijd de volledige zes seizoenen bekeken. #longlivematernityleave
  • We gingen in het eerste halfjaar wel eens naar de film, maar naar onze normen bijster weinig. Er is me dan ook weinig bijgebleven. Ik heb wel genoten van Me Before You. Een tearjerker eerste klas, maar wat voor één! Zelfs bij het terugzien van de trailer moet ik al bleiten!
  • 2016 was ongetwijfeld het jaar van de podcasts! Weeral dankzij Kelly (die Kelly’s toch, hé)! Ik heb er bijlange niet zoveel beluisterd als ik wou en ik moet die nog ergens zien in te plannen, maar ik ben er echt wel fan van. Ik kan jullie weinig aanraden op dat vlak, maar ik hoop daar volgend jaar verandering in te brengen.
  • Muzikaal bracht 2016 weinig nieuws behalve het alom geprezen Bear’s Den. Wat een schijf! Ik tel al ongeduldig af naar hun concert in april!

mensen/inspiratie

  • Ik heb mijn bloglijstje stevig opgekuist dit jaar. Ik heb gewoon de tijd niet meer om alles te lezen. Ook hier ben ik met lijstjes beginnen werken. Bloggers die mij bekoren, staan in de must-read lijst, maar ik lees ook niet alles van hen, hoor. Vaste waarden zijn nog steeds A Beautiful Mess en Cupcakes & Cashmere. Ik heb ondertussen echt wel genoeg van de picture perfect blogs waarbij ik me eerder een “slons” op blogvlak voel. Neen, mijn huis ligt niet altijd proper en ja, ik post ook foto’s van mijn geliefde iPhone. Deze twee Amerikaanse blogs blijven trouw aan hun concept. Akkoord, ze zijn in hoge mate gesponsord, maar blijven toch wel authentiek en dat laatste mis ik echt wel. Binnen de Nederlandstalige blogs heb ik vooral bewondering voor Eliza die echt wel heel veel bereikt heeft met haar blog het afgelopen jaar. Voor 2017 blijf ik me concentreren op persoonlijke blogs want die zijn voor mij de essentie van het bloggen. Ik lees nu eenmaal graag hoe het er in een ander zijn ménage aan toe gaat en de zoveelste sponsordeal laat me eerder koud tenzij hij relevant is.
  • Afgelopen jaar stond ook in het teken van blogvriendschappen. Ik spendeer al ettelijke jaren op het wereldwijde web en ik kan zeggen dat ik hier ondertussen mooie vriendschappen aan overgehouden heb. Aan alle criticasters die commentaar hebben op wat ik deel en de tijd die ik online spendeer geef ik bij deze lik op stuk. Ongelooflijk wat voor fijne mensen ik heb leren kennen. Mensen die mij echt wel nauw aan het hart liggen en naar wie ik opkijk. Ik denk maar aan de West-Vlaamse bloggers met wie ik af en toe op dinner date ga. Stuk voor stuk straffe dames met elk hun eigen verhaal en voor wie ik echt wel bewondering heb! Ik ben hier echt wel dankbaar voor. Wat zou ik toch zijn zonder dat internet, hé?
  • Instagram vind ik nog steeds een geweldige inspiratiebron, maar soms ben ik het echt wel beu. Begrijp me niet verkeerd, maar de instagramwaardige wereld is toch niet alles. Ik probeer me hiervoor wel te behoeden door me soms even van mijn feed af te sluiten. Ik post dan zelf wel nog iets, maar ik scroll niet meer door de andere foto’s. Noem me een zaag, maar soms is het een beetje te veel. Kan iedereen dan maandagmorgen een foto van de livingtafel posten aub? Dank!
  • een beetje vanalles

  • In 2016 ontdekte ik vloggen. Rijkelijk laat, ja, maar beter laat dan nooit zeker? Hoe kwam ik daar ook alweer bij? Ja, door Hannes Coudenys. Ze noemen die mens een digital creative en dat past wel bij hem dus ik zal hem ook zo noemen. Hij vlogt twee keer per week en ik vind zijn vlogs echt geweldig. Terug datzelfde woordje: authentiek. ’t Is hier precies een rode draad, maar ik vind authenticiteit wel belangrijk. Een aantal weken terug las ik zijn boek Like my like en ik moet dringend nog eens in de archieven van Casey Neistat duiken. Ook Lieve gaf me nog een aantal vloggers om te volgen, dus dat is iets waar ik in 2017 mee verder ga. Zelf vloggen? Neen, tenzij mijn dag plots 48u duurt. Ik vind het al moeilijk om bij te blijven op Instagram stories dus dat vloggen is niet voor meteen.
  • In afwachting van mijn nieuwe iPhone was het afgelopen zomer grote kuis op mijn oude iPhone. Bij het in gebruik nemen van mijn nieuwste iPhone heb ik dus ook maar een beperkt aantal apps geïnstalleerd. Torenhoge favoriet is nog steeds VSCO waarmee ik mijn foto’s bewerk en Instagram. Ik vind het heerlijk scrollen door mijn eigen feed en alle fijne herinneringen te bekijken.
  • Ik schreef me in op een aantal gerichte nieuwsbrieven en dat bevalt me wel. Ik heb geen tijd om dagelijks alle soorten nieuwssites af te schuimen en nieuwsbrieven die die content bundelen hebben aan mij een goeie klant. Wie nog tips heeft voor dergelijke nieuwsbrieven is altijd welkom in mijn mailbox!
  • Onlangs kocht ik nog een aantal tweedehandsboeken via Books in Belgium. Toen ik de blog van Kelly las, had ik geen flauw benul dat ze het over diezelfde Books in Belgium had waar ik ook een aantal titels kocht. Om een lang verhaal kort te maken: mijn profiel op Books in Belgium vind je hier. Aangezien ik nogal veel boeken heb en ik nu ook niet in een kasteel woon, zal ik hier af en toe een boek te koop zetten. Wie weet zit er wel iets tussen voor jou. In de gaten houden dus!
  • Sinds twee weken zijn wij trotse bezitters van een Dolce Gusto. Ik bedoel maar, waarom hebben wij hier zo lang mee gewacht?!
  •  

    Dat was zo’n beetje alles waar ik aan moest denken bij een terugblik op het voorbije jaar. Dan rest mij nog enkel jullie een bijzonder fijn 2017 te wensen. Dat al jullie dromen gerealiseerd morgen worden en we zien elkaar terug in januari!