moederdag

moederdag

Vandaag vierde ik voor het eerst moederdag in de rol van mama. Vorig jaar was ik ruim een half jaar zwanger en vierde ik ook al een beetje moederdag. Ondertussen weet ik wel beter: het valt niet te vergelijken met ‘the real thing’. Het werd een echte familiedag. ’s Morgens een lekker ontbijt met mijn man en dochter en de rest van de dag spendeerden we bij mijn mama en schoonmama. Emma was content en ik ook. Meer moet dat niet zijn.

Het deed me wel even stilstaan bij het moederschap. Nu ik zelf mama ben, apprecieer ik des te meer de rol die mijn ouders tot nu toe (in mijn leven) speelden en nog steeds spelen. Van onschatbare waarde zijn ze en ik hoop dat Emma hier later ook zo over denkt.
Ik vind het ontzettend moeilijk om te omschrijven wat het moederschap met een mens doet. Dat het iets met een mens doet, dat staat vast. Alleen.. ik vind er de woorden niet voor. Elke dag verbaast het mij opnieuw. Ik zal het ook niet ontkennen: het heeft me wel degelijk veranderd. Ik sta anders in het leven. Dat heeft ook te maken met ouder worden, dat geef ik toe. Maar een grote hap heeft wel te maken met het moederschap.

Toch wil ik vandaag ook even stilstaan bij wie een mama verloren heeft. Of die er van droomt om mama te worden. Of die het nooit meer kan worden. We staan er niet vaak bij stil, maar voor deze mensen moet dit echt een moeilijke dag zijn. Het heeft geen zin om hier zinnen neer te pennen à la ‘ik kan me voorstellen dat…’ want dat kan ik niet.
Ik prijs me elke dag gelukkig dat ik mijn mama nog heb en dat ik een mama mocht worden. Ik heb lange tijd gedacht dat dat laatste niet zou gebeuren. Neen, wij hebben geen ‘problemen’ gekend, integendeel. We dachten gewoon dat het ouderschap niet aan ons besteed was. Tot een tijdje terug ons gezin toch niet zo compleet aanvoelde als ik dacht. Nu Emma er is, is het plaatje wel compleet. Nooit gedacht dat dit plaatje nog zou komen, maar ik ben er verdomd gelukkig mee en vooral: dankbaar.

Fijne moederdag!

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

Emma wordt dinsdag zes maanden. Zes maanden, klinkt als een mijlpaal, niet? Wellicht heeft dat vooral te maken met het feit dat er nu ook in jaren kan gesproken worden. Al is het maar een half jaar, het klinkt al heel wat anders dan maanden, laat staan weken.

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

En toch vond ik vier, vijf maand een grotere mijlpaal. Zoveel nieuwe ervaringen: van de eerste weekjes crèche tot de groentenpapjes. Om nog maar te zwijgen over de eerste koortsaanval en dergelijke. Dan is zes maanden toch maar magertjes qua nieuwe ervaringen.
Tenzij ze morgen plots kan rollen en rechtzitten, dan zwijg ik opnieuw, beloofd!

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

Nu we die zes maanden bereikt hebben, vraag ik me af hoe lang ik mij nog een new mom kan noemen. Gevoelsmatig is dit eeuwig want alles met Emma zal de eerste keer zijn. Bij een tweede kind (komt er niet voor alle duidelijkheid) zou ik me al vlugger new mom af voelen. Nu blijft het maar voortduren. Ik heb het gevoel dat ik net als Emma heel veel moet leren, maar samen slaan we ons er wel door.

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

Wanneer ik naar mijn omgeving kijk, besef ik dat ik geluk heb. Wij mogen absoluut niet klagen en ik doe dat ook niet. Emma is een rustige, vrolijke baby die ons een voortreffelijke nachtrust bezorgt. Mocht je het tegenovergestelde denken: ook ten huize Van Ryckeghem is het niet altijd rozengeur en maneschijn, hoor. Bij elk bezoek aan Kind & Gezin worden we op het lage gewicht van Emma gewezen. Elke keer opnieuw. Als er een prijs uitgereikt mocht worden voor organisaties die een mens de grond inboren dan gaan zij ongetwijfeld met de eerste prijs lopen. Wij maken ons voorlopig weinig zorgen. Emma volgt haar eigen curve, is vrolijk en slaapt goed. Ook de pediater maakt zich over deze combinatie geen zorgen. Wie is K&G dan om zich hier te moeien, right?

de kronieken van een new mom IV

de kronieken van een new mom IV

De meeste frappante ervaringen en uitspraken hield ik ook de voorbije maanden bij. Hierna volgt een bloemlezing die ik jullie niet wou onthouden.

  • Eens je mama bent, word je aangesproken als ‘beste mama’. Ik zal het toch moeilijk blijven hebben met die definitie van één rol per vrouw (die moeder is).
  • Oorbellen, kettingen en lang haar zijn niet meer veilig, maar als vrouw zijnde, volhard je en verdraag je al het getrek dat er uit volgt.
  • Vast voedsel vergt een nieuwe uitdaging: hoe kom ik hier zonder vlekken onderuit? Het mocht een Olympische discipline zijn, jawel!
  • Als moeder een afkeer van voeten hebben en je dochter constant haar tenen in haar mond zien duwen, is, elke dag opnieuw, een verschrikking.
  • Onvoorwaardelijke liefde: hoe erg het ook klinkt, je beseft pas wat dit is eens je mama bent (of is toch in mijn geval zo).

(alle foto’s: Kelly Steenlandt & Steven Van Ryckeghem, behalve foto negen: Silvie Bonne)

#kerstavondlive

Kerstmis, ik heb er toch een haat-liefdeverhouding mee, zo blijkt. Het was jarenlang mijn favoriete feestdag, maar in 2008 veranderde dat toen mijn maatje Mickey op Kerstdag overleed. De jaren nadien was ik nooit echt in de feeststemming op Kerstmis. Toen we enkele jaren geleden gingen samenwonen, twijfelde ik zelfs over het zetten van een kerstboom in onze nieuwe woonst. Steven wist me uiteindelijk toch te overhalen en ik vond de vreugde van Kerst (gelukkig) terug. Vreugde die wel met een (buik)griepje hier en daar gepaard ging. De voorbije jaren slaagde ik er immers wel een paar keer in om echt goed ziek te zijn met Kerst. In mijn verlof dus. Op onze evaluatieformulieren wordt ons elk jaar gevraagd of we ziek zijn geweest. Ik zelfs ooit doodleuk geantwoord dat ik altijd ziek ben in mijn verlof.

#kerstavondlive
#kerstavondlive

Deze Kerst zou anders worden want het was de eerste Kerst met Emma en deze week vond ook haar doopviering plaats. De aanloop naar Kerst was minder intens dan andere jaren. We zetten voor het eerst een echte boom, dat was sowieso al twee weken later dan gewoonlijk. Daarnaast had ik ook de handen vol met de voorbereiding voor haar doopviering want die moest en zou 100% in orde zijn.

Read More

1 2 3