snapshot #6 – zondag

zondag

Soms snak ik nog eens naar een echte zondag. Zo’n zondag waarop alles mag en niets moet. Een huishouden, bijberoep en kind later is zo’n zondag immers een beetje een illusie geworden. Dat gevoel had ik het voorbije jaar toch. Dit jaar probeer ik daar een beetje verandering in te brengen.

En dus deed ik zondag van zondag, weet je wel:

  • ’s Morgens pannenkoeken bakken omdat ik daar zin in had.
  • Niet op het stof letten, dat kan morgen ook wel verdwijnen.
  • Even een frisse neus halen met Emma op het nabijgelegen speelplein.
  • Gewoon genieten van het mooie winterlicht dat door het raam in huis valt.
  • Hete duivel klaarmaken: ovenschotels for life!
  • De finale van Kuurne-Brussel-Kuurne meepikken.
  • Voor het slapen gaan mijn bullet journal voor de volgende dag invullen.
  • Lekker vroeg onder de wol, klaar om de (werk)week aan te gaan.

Dat er meer van die zondagen mogen zijn. Ik werk eraan!

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 14/40.

emma trakteert

emma trakteert!
Toen Emma ongeveer vijf maand was, startte ze in de crèche waar ze vier dagen per week naartoe gaat. Er zijn heel veel kinderopvanginitiatieven in onze streek, maar een plaatsje bemachtigen, is niet altijd even evident. Toch is dat gelukt bij onze eerste keuze en we zijn nog steeds super tevreden!

Kort nadat ze er gestart was, begon het dagen dat dit echt wel een voortraject voor school is. Met de nodige toeters en bellen dus: ik vond toch een paar keer per maand een verjaardagstraktatie in Emma haar vakje. Traktatie? Stress!
Uiteraard had ik al voor ze geboren werd een geheim Pinterestbord met een eenzaam idee voor haar eerste verjaardag, maar hoe ouder ze dat eerste jaar werd, hoe meer er op dat bord kwam. Echter: verjaardagstraktaties, daar had ik nog niet aan gedacht.

Ik heb heel veel in haar vakje gevonden: van (lactose -en glutenvrije!) koekjes en cakejes tot Disney bestek. Wie mij een beetje kent, weet dat ik nogal creatief ben en graag zelf aan de slag ga. Ik moest dus iets origineels vinden. Uiteraard wou ik er ook een foto van Emma bij stoppen want dat is ook een beetje verdoken reclame voor de zaak (toch een beetje commercieel ingesteld dus!).

emma trakteert!

Na heel wat denkwerk kwam ik met het volgende op de proppen: zelfgemaakte granola. Dat moest geen kilogram granola per man zijn, natuurlijk, maar een kleine portie waar er één of twee keer van gegeten kan worden. Aangezien Emma toen nog in de babygroep zat, koos ik resoluut voor een traktatie gericht op de ouders. In de toekomst kan ze zeker en vast de kindjes van haar groep of klas trakteren, maar voor één keer mochten ook de ouders eens verwend worden. Via Etsy bestelde ik een pak papieren zakjes, ik haalde ergens mini wasknijpers bij en liet bij Smartphoto bedankingskaartjes afdrukken met 11 maandfoto’s van Emma.

Het grootste werk was het afbakken van de granola aangezien Emma in een vrije grote groep zat (en nu nog steeds zit). Ik denk dat ik toch wel het ganse proces een keer of vier herhaald heb.
Een vast recept voor granola heb ik niet. Ik heb enkel een basis en die varieert tussen dit recept van Thursday Dinners en de granola van Rens Kroes. Ik gooi er vooral zowat alle noten in die ik in de voorraadkast vind! Het hoeft dus allemaal niet zo precies te zijn, gooi er gewoon in wat je lekker vindt en zorg vooral dat je weet hoe je het best afbakt. Zelf gemaakte granola vind ik nog steeds de beste en je hebt ook volledige controle over de hoeveelheid suikers die er in zit!

emma trakteert!

Of de traktatie geslaagd was? En of! Ik heb heel veel positieve reacties gekregen, zowel van de mensen die in het kinderdagverblijf werken als van de ouders. Ondertussen zijn we al een half jaar verder en is mijn Pinterestbord voorlopig nogal leeg. Tijd om in actie te vliegen dus!

Wordt er bij jullie getrakteerd voor de verjaardag van de kinderen en ga je hiervoor zelf aan de slag of koop je liever iets ready-made?

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 11/40.

moederdag

moederdag

Vandaag vierde ik voor het eerst moederdag in de rol van mama. Vorig jaar was ik ruim een half jaar zwanger en vierde ik ook al een beetje moederdag. Ondertussen weet ik wel beter: het valt niet te vergelijken met ‘the real thing’. Het werd een echte familiedag. ’s Morgens een lekker ontbijt met mijn man en dochter en de rest van de dag spendeerden we bij mijn mama en schoonmama. Emma was content en ik ook. Meer moet dat niet zijn.

Het deed me wel even stilstaan bij het moederschap. Nu ik zelf mama ben, apprecieer ik des te meer de rol die mijn ouders tot nu toe (in mijn leven) speelden en nog steeds spelen. Van onschatbare waarde zijn ze en ik hoop dat Emma hier later ook zo over denkt.
Ik vind het ontzettend moeilijk om te omschrijven wat het moederschap met een mens doet. Dat het iets met een mens doet, dat staat vast. Alleen.. ik vind er de woorden niet voor. Elke dag verbaast het mij opnieuw. Ik zal het ook niet ontkennen: het heeft me wel degelijk veranderd. Ik sta anders in het leven. Dat heeft ook te maken met ouder worden, dat geef ik toe. Maar een grote hap heeft wel te maken met het moederschap.

Toch wil ik vandaag ook even stilstaan bij wie een mama verloren heeft. Of die er van droomt om mama te worden. Of die het nooit meer kan worden. We staan er niet vaak bij stil, maar voor deze mensen moet dit echt een moeilijke dag zijn. Het heeft geen zin om hier zinnen neer te pennen à la ‘ik kan me voorstellen dat…’ want dat kan ik niet.
Ik prijs me elke dag gelukkig dat ik mijn mama nog heb en dat ik een mama mocht worden. Ik heb lange tijd gedacht dat dat laatste niet zou gebeuren. Neen, wij hebben geen ‘problemen’ gekend, integendeel. We dachten gewoon dat het ouderschap niet aan ons besteed was. Tot een tijdje terug ons gezin toch niet zo compleet aanvoelde als ik dacht. Nu Emma er is, is het plaatje wel compleet. Nooit gedacht dat dit plaatje nog zou komen, maar ik ben er verdomd gelukkig mee en vooral: dankbaar.

Fijne moederdag!

1 2 3 4