mijn doodgewone gewoontes

De mens is een gewoontedier: gewoontes en voorspelbaarheid zijn ons eigen. Bljkbaar kwam het wat en hoe al uitgebreid aan bod in diverse naslagwerken. Deze (grote) theorieën bespaar ik jullie liever. Het themanummer dat De Standaard Magazine er afgelopen weekend aan wijdde, kon mij nochtans bekoren. Ik las veel werk van Kelly (die er ook op haar blog over schreef): als het op routine en efficiëntie aankomt toch wel een beetje mijn guru. Een mens met immens veel keuzestress (ja, dat ben ik!) kan zo’n guru echt wel gebruiken.

doodgewone gewoontes

Bon, al die routines zetten mij aan het nadenken. Van ‘ik heb wellicht geen routine’ tot ‘hm, misschien kan deze er ook wel nog bij’: ja, zoiets was het ongeveer. Heel wat gewoontes dus in mijn leven en maar goed ook of keuzes maken werd mijn dagdagelijkse bezigheid en voorlopig zie ik mij daar niet rijk van worden. Ik ben al blij dat al dat nadenken zowaar een blogpost opleverde, dus hier gaan we!

Enkele van mijn doodgewone gewoontes:

  • Ik sla nooit mijn ontbijt over. Vaker wel dan niet bestaat dit uit natuuryoghurt met fruit en eventueel wat noten/zaden of granola.
  • Bij aankomst op het werk tank ik onmiddellijk mijn eerste koffie van de dag. Vroeger deed ik dit thuis, maar tegenwoordig slorpt mijn ochtendshift zoveel tijd op dat dit helaas niet meer mogelijk is.
  • Als het even kan, sta ik rond 6u op, ook in het weekend. Ik kan ontzettend genieten van die twee uurtjes stilte, die helemaal van mij zijn.
  • Vooraleer ik vertrek, al is het maar om een korte boodschap te doen of wanneer ik ga slapen: ik zeg altijd dag tegen onze konijnen die in huis leven.
  • Wanneer Steven ’s morgens vertrekt, wens ik hem een veilige autorit, een goede dag op het werk en sluit ik af met ‘love you’. Zit er ’s morgens een haar in de boter, dan doe ik dat niet en beklaag ik me het vijf minuten later alweer en wordt het een lange dag.
  • Ik probeer wekelijks mijn mama en papa te zien, of op zijn minst horen. Ik woonde graag thuis en voor belangrijk advies val ik nog steeds op hen terug.
  • Ik ga zelden voor 23u slapen, behalve op vrijdagavond. Dan zit ik er soms al om 21u in. Recupereren van de afgelopen avonden zeker?
  • Wanneer ik op restaurant ga, denk brasserie-keuken, ga ik (bij een eerste bezoek) vrijwel altijd voor de spaghetti bolognaise. Is die lekker, dan zijn ze een tweede bezoek waard. Ik zou ook gewoon elke dag spaghetti kunnen eten.
  • Het eten van een Prince-koek is voor mij een ware dissectie: eerst de twee helften zo secuur mogelijk van elkaar halen en dan de crème oplikken. Ik ga ook steevast voor vanille.
  • Ik heb wel wat met likken: ook mijn chips moeten eraan geloven. Eerst de kruiden goed aflikken en dan opeten. Ik weet dat er na deze blog dringend iets aan mijn imago moet gedaan worden.
  • Je zal mij niet gauw betrappen met iets anders dan Lay’s Oven Baked paprika. Tenzij ik zwanger ben.
  • Ik heb de gewoonte om bij het verschijnen van de eerste asperges, aardbeien en spruitjes op de eerste rij te staan. Ik betaal me vaak blauw aan een pakje asperges of een bakje aardbeien, maar die eerste.. ik krijg er nu al het water in de mond van!
  • Ik snooze zelden of nooit. Mijn alarm gaat af of ik word wakker voor het afgaat en dan sta ik op. Basta.
  • Mijn ochtendritueel is altijd hetzelfde: toiletbezoek (inclusief scrollen door Instagram) – douchen (indien ’s avonds nog niet gebeurd) – opmaken – ontbijt in orde maken voor de konijnen – lunch prepareren – Emma klaarmaken – flesje voor Emma – samen met Emma nog een boterham (of in mijn geval yoghurt) eten.
  • Ik verlaat het huis niet zonder make-up. Dat moet niet uitgebreid zijn, maar ik kan niet zonder een veeg mascara.
  • Ik drink elke dag (behalve in de zomer) soep. Ik maak een voorraad op zondag en vries die in zodat ik geen soep moet maken op drukke dagen.
  • De teksten voor mijn blog schrijf ik in mijn hoofd, terwijl ik in de wagen zit. Ik probeer die nu ook te onthouden tot ik op mijn eindbestemming ben om ze daarna te noteren of in te spreken op mijn iPhone. De intro voor deze post was ik alweer half vergeten en hij zat nochtans goed in mijn hoofd vanmorgen, maar ja ’t was mijn dagje niet en ondertussen was ik hem vergeten.
  • Op zaterdag (of zondag) koop ik één of meerdere weekendkranten om me dan op zondagavond te realiseren dat ik eigenlijk geen tijd heb/had om die te lezen. Ik lees ze dus meestal in de loop van de week die daarop volgt.
  • Wanneer ik De Standaard voor mij heb, haal ik er onmiddellijk De Standaard Magazine uit om achteraan te beginnen met de rubriek Doodgewone dingen. Altijd heerlijk om die te lezen.

Nu ben ik wel benieuwd naar jullie gewoontes!

mijn favoriete dingen van 2016

mijn favoriete dingen van 2016

De eerste paragraaf in de gelijknamige blogpost van Kelly zou ik hier gewoonweg kunnen kopiëren en plakken. Uiteraard komt zij dan ook met een geweldige oplossing die ik maar al te graag overneem. Credit where credit is due dus we danken ook nog eens Cait Flanders en Alexandra Franzen.

Om het nog maar eens over het voorbije jaar te hebben. Was dat spectaculair? Ja, natuurlijk. De impact van de geboorte van je eerste kind mag je niet onderschatten. Het is meteen ook de reden waarom het ook hier niet meteen het jaar van de grote ontdekkingen was. Heel wat bezigheden stonden op non-actief, enkel het aantal uren tv waren toch aanzienlijk hoger dan andere jaren. En ik ben ook oprecht blij met het aantal pagina’s dat ik op papier en op mijn Kindle verslonden heb.

Wat mij dan zoal blij maakte in 2016?

boeken/tv/films/podcasts/muziek

  • Ik nam me voor om elke maand een boek te lezen. Het zijn er uiteindelijk bijna zes geworden wat ik nog altijd bijzonder straf vind. Ik durf mezelf nog steeds een boekenwurm noemen, getuige daarvan het aantal boeken dat ik nu al bezit en de bibliotheek waar ik van droom. Echter, in mijn tienerjaren kwamen met tv en “tinternet” ook andere interesses in mijn leven. Ik ben blij dat die laatste twee dit jaar toch al wat meer moesten wijken voor wat literatuur en hoop dit in 2017 verder te zetten. Dit jaar bleef vooral Us van David Nicholls me bij. Ik heb zo hard genoten van dit boek dat ik het jammer vond dat ik aan de allerlaatste pagina beland was. Wil je mijn literaire avonturen mee volgen, dan kan dat op Goodreads!
  • Ik ben al sinds mijn early teens een fervent tv-kijker. Toegegeven, ik kijk nog maar heel weinig kabel, zeker nu we een Netflix abonnement hebben. Dit jaar was ik grote fan van de terugkeer van De Mol en kon ik de echtgenoot vanaf de eerste scène voldoende boeien om samen de rest van het seizoen te volgen (voor hem de allereerste keer). In de eerste weken na de geboorte van Emma verslond ik allerlei series op Netflix. Van guilty pleasure Pretty Little Liars (omg! die semi-seizoensfinale!) tot lekker dier Harvey Specter in Suits. De laatste weken werkte ik vooral aan een inhaalmanoeuvre Game of Thrones. Steven vond het niet kunnen dat hij elk seizoen alleen moest kijken en dus hebben we op een paar weken tijd de volledige zes seizoenen bekeken. #longlivematernityleave
  • We gingen in het eerste halfjaar wel eens naar de film, maar naar onze normen bijster weinig. Er is me dan ook weinig bijgebleven. Ik heb wel genoten van Me Before You. Een tearjerker eerste klas, maar wat voor één! Zelfs bij het terugzien van de trailer moet ik al bleiten!
  • 2016 was ongetwijfeld het jaar van de podcasts! Weeral dankzij Kelly (die Kelly’s toch, hé)! Ik heb er bijlange niet zoveel beluisterd als ik wou en ik moet die nog ergens zien in te plannen, maar ik ben er echt wel fan van. Ik kan jullie weinig aanraden op dat vlak, maar ik hoop daar volgend jaar verandering in te brengen.
  • Muzikaal bracht 2016 weinig nieuws behalve het alom geprezen Bear’s Den. Wat een schijf! Ik tel al ongeduldig af naar hun concert in april!

mensen/inspiratie

  • Ik heb mijn bloglijstje stevig opgekuist dit jaar. Ik heb gewoon de tijd niet meer om alles te lezen. Ook hier ben ik met lijstjes beginnen werken. Bloggers die mij bekoren, staan in de must-read lijst, maar ik lees ook niet alles van hen, hoor. Vaste waarden zijn nog steeds A Beautiful Mess en Cupcakes & Cashmere. Ik heb ondertussen echt wel genoeg van de picture perfect blogs waarbij ik me eerder een “slons” op blogvlak voel. Neen, mijn huis ligt niet altijd proper en ja, ik post ook foto’s van mijn geliefde iPhone. Deze twee Amerikaanse blogs blijven trouw aan hun concept. Akkoord, ze zijn in hoge mate gesponsord, maar blijven toch wel authentiek en dat laatste mis ik echt wel. Binnen de Nederlandstalige blogs heb ik vooral bewondering voor Eliza die echt wel heel veel bereikt heeft met haar blog het afgelopen jaar. Voor 2017 blijf ik me concentreren op persoonlijke blogs want die zijn voor mij de essentie van het bloggen. Ik lees nu eenmaal graag hoe het er in een ander zijn ménage aan toe gaat en de zoveelste sponsordeal laat me eerder koud tenzij hij relevant is.
  • Afgelopen jaar stond ook in het teken van blogvriendschappen. Ik spendeer al ettelijke jaren op het wereldwijde web en ik kan zeggen dat ik hier ondertussen mooie vriendschappen aan overgehouden heb. Aan alle criticasters die commentaar hebben op wat ik deel en de tijd die ik online spendeer geef ik bij deze lik op stuk. Ongelooflijk wat voor fijne mensen ik heb leren kennen. Mensen die mij echt wel nauw aan het hart liggen en naar wie ik opkijk. Ik denk maar aan de West-Vlaamse bloggers met wie ik af en toe op dinner date ga. Stuk voor stuk straffe dames met elk hun eigen verhaal en voor wie ik echt wel bewondering heb! Ik ben hier echt wel dankbaar voor. Wat zou ik toch zijn zonder dat internet, hé?
  • Instagram vind ik nog steeds een geweldige inspiratiebron, maar soms ben ik het echt wel beu. Begrijp me niet verkeerd, maar de instagramwaardige wereld is toch niet alles. Ik probeer me hiervoor wel te behoeden door me soms even van mijn feed af te sluiten. Ik post dan zelf wel nog iets, maar ik scroll niet meer door de andere foto’s. Noem me een zaag, maar soms is het een beetje te veel. Kan iedereen dan maandagmorgen een foto van de livingtafel posten aub? Dank!
  • een beetje vanalles

  • In 2016 ontdekte ik vloggen. Rijkelijk laat, ja, maar beter laat dan nooit zeker? Hoe kwam ik daar ook alweer bij? Ja, door Hannes Coudenys. Ze noemen die mens een digital creative en dat past wel bij hem dus ik zal hem ook zo noemen. Hij vlogt twee keer per week en ik vind zijn vlogs echt geweldig. Terug datzelfde woordje: authentiek. ’t Is hier precies een rode draad, maar ik vind authenticiteit wel belangrijk. Een aantal weken terug las ik zijn boek Like my like en ik moet dringend nog eens in de archieven van Casey Neistat duiken. Ook Lieve gaf me nog een aantal vloggers om te volgen, dus dat is iets waar ik in 2017 mee verder ga. Zelf vloggen? Neen, tenzij mijn dag plots 48u duurt. Ik vind het al moeilijk om bij te blijven op Instagram stories dus dat vloggen is niet voor meteen.
  • In afwachting van mijn nieuwe iPhone was het afgelopen zomer grote kuis op mijn oude iPhone. Bij het in gebruik nemen van mijn nieuwste iPhone heb ik dus ook maar een beperkt aantal apps geïnstalleerd. Torenhoge favoriet is nog steeds VSCO waarmee ik mijn foto’s bewerk en Instagram. Ik vind het heerlijk scrollen door mijn eigen feed en alle fijne herinneringen te bekijken.
  • Ik schreef me in op een aantal gerichte nieuwsbrieven en dat bevalt me wel. Ik heb geen tijd om dagelijks alle soorten nieuwssites af te schuimen en nieuwsbrieven die die content bundelen hebben aan mij een goeie klant. Wie nog tips heeft voor dergelijke nieuwsbrieven is altijd welkom in mijn mailbox!
  • Onlangs kocht ik nog een aantal tweedehandsboeken via Books in Belgium. Toen ik de blog van Kelly las, had ik geen flauw benul dat ze het over diezelfde Books in Belgium had waar ik ook een aantal titels kocht. Om een lang verhaal kort te maken: mijn profiel op Books in Belgium vind je hier. Aangezien ik nogal veel boeken heb en ik nu ook niet in een kasteel woon, zal ik hier af en toe een boek te koop zetten. Wie weet zit er wel iets tussen voor jou. In de gaten houden dus!
  • Sinds twee weken zijn wij trotse bezitters van een Dolce Gusto. Ik bedoel maar, waarom hebben wij hier zo lang mee gewacht?!
  •  

    Dat was zo’n beetje alles waar ik aan moest denken bij een terugblik op het voorbije jaar. Dan rest mij nog enkel jullie een bijzonder fijn 2017 te wensen. Dat al jullie dromen gerealiseerd morgen worden en we zien elkaar terug in januari!

    as we speak #2

    De vorige As We Speak dateert alweer van een maand geleden, dus hoog tijd voor een update van mijn doen en laten. Meteen ook de ideale manier om hier wat zaken aan te halen die een individuele blogpost net niet halen (maar daarom niet minder geapprecieerd worden).

    as we speak #2
    as we speak #2
    as we speak #2

    Waar ik mee bezig ben: met vele dingen. Ik vraag me af of er nog rust zal komen voor mijn bevalling. Ik hoop dat toch voor de laatste vier weken want dan ben ik al thuis (zomerverlof enzo). Momenteel leg ik de laatste hand aan het geboortekaartje: de perfectionist in mij wil een perfect kaartje vooraleer er een afspraak bij de drukker wordt gemaakt, maar we zijn er bijna. Eens het kaartje af is, kan ik ook beginnen aan de afwerking voor de doopsuiker (die zijn op elkaar afgestemd). Ondertussen ben ik ook volop newborn outfits aan het bestellen voor de fotoshoot die ik dan ongetwijfeld met de baby zal doen. Het aanbod online is echt overweldigend. Zeker naar props toe. Ik heb al zoveel op het verlanglijstje staan, straks komt er keuzestress aan te pas. Verder op het zwangerschapsfront: de geboortelijst kreeg vorm, de fotoshoot werd vastgelegd en de maxi-dress en bijhorend jeansvestje voor die laatste hangen ook in mijn kleerkast (als je een stoel als voorlopige kleerkast aanziet).

    Read More