van 10 naar 1

We zitten ondertussen aan dag 9 van 40 dagen bloggen. Voorbereid ben ik niet dus heb ik (voorlopig nog) geen lijstje in mijn bullet journal met allerhande onderwerpen voor de komende dagen. Vanmiddag ging ik lunchen met blogvriendin Josefien en wist haar nog te vertellen dat het echt wel van carpe diem was op blogvlak. Even later had ik echter alweer een leuk idee voor vandaag gevonden: een blogstokje, opgeraapt bij die andere Kelly.

van 10 naar 1

10 dingen over mezelf

Fotograaf / nerd / geen arm-beencoördinatie / boekenwurm bij momenten / geduld is een mooie deugd / always hungry, sometimes hangry / pietje precies / introvert / creatief / dromer.

9 dingen die ik leuk vind

Konijnen / mooie woorden / een nieuw recept proberen / palmbomen / een pakkende foto / plantjes die dankzij mij blijven leven / échte post krijgen / bedankingsmailtjes van klanten / inspiratie.

8 dingen die ik niet leuk vind

Stress / sushi / mijn schaaldierenallergie / bij het thuiskomen ontbreekt iets van de bestelling in de frituur / twee pagina’s ver in mijn boek en al in slaap vallen / spellingsfouten / irritante geluidjes / een lege koffiekan.

7 plekken waar ik graag ben

Londen / mijn bed / anywhere, aan het fotograferen / in het zonnetje op mijn terras / hoog in de bergen / op een lege trein, zon op mijn snoet, een boek en koffie / onder de douche waar de ideeën vaak vanzelf komen.

6 manieren om mijn hart te winnen

Humor, humor en nog eens humor.
Zachtaardig graag.
Mij kunnen temperen wanneer nodig.
Gun me mijn vrijheid.
Nerds hebben altijd voorsprong.
Spaghetti bolognaise.

5 plaatsen waar ik nog/terug heen wil

Nog eens: Californië / New York
Eerste keer: Peru / Australië / Zuid-Afrika

4 dingen waar ik niet zonder kan

Fototoestel / computer / eten / bril of lenzen.

3 lievelingsliedjes (in willekeurige volgorde)

With or Without You van U2
Cuz You’re Gone van Goo Goo Dolls
Auld Wives van Bear’s Den

2 wensen

Gezond blijven met al mijn dierbaren dicht bij mij.
Rust in mijn hoofd.

1 laatste woord

Slaapwel.

Ook zin in deze tag? Neem hem gerust over en laat het even weten in de comments dan kom ik ook bij jou lezen! Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 9/40.

ouderzonden – hoogmoed

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Een tijdje terug zag ik bij Romina een oproep: binnenkort startte een blog challenge over het thema ouderschap. Initieel liet ik het wat aan mij voorbij gaan onder het mom van ‘wat kan ik daar nu over vertellen?’. Deze week ging de challenge pas echt van start en zag ik her en der blogposts verschijnen over het eerste onderwerp: hoogmoed.
En ja, ik werd geprikkeld, ik begon na te denken en vandaag maakte ik alvast enkele mapjes met foto’s in Adobe Lightroom klaar die wellicht de komende weken de overige thema’s zullen vergezellen.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Misschien nog kort even schetsen: de oproep komt van Romina en Annelore, die de challenge #ouderzonden in het leven geroepen hebben. De deelnemende bloggers krijgen gedurende 7 weken elke week één hoofdzonde voorgeschoteld. Deze lichten ze toe in het kader van hun visie op ouderschap. Bedoeling is om elkaar een blik te gunnen in ons ouderlijk leven en misschien hier en daar wat tips voor eigen kroost te sprokkelen. Eerder deze week werd het startschot gegeven met als thema Superbia wat zoveel betekent als hoogmoed, ijdelheid of hovaardigheid: waarom ben jij een goede ouder? Waar blink jij in uit?

Toegegeven, ik ben al een paar dagen aan het sjieken op deze vraag. Ik las al bij een paar andere bloggers hoe zij hun hoogmoed als ouder invullen, maar hoe je het nu draait of keert: dit is uiterst persoonlijk. Ik moest dus de mosterd bij mezelf halen.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Vind ik mezelf een goede mama? Hell yeah. Als er iets is waarvan ik durf zeggen dat ik er goed in ben dan is het wel de rol van mama. Had je mij dit vijf jaar geleden gevraagd, had ik wellicht eens goed met de ogen gerold. Neen, het was niet meteen een rol die ik vroeger in mij zag. Toch borrelde plots dat verlangen naar een kind op. Niet dat mijn bucket list afgevinkt was, maar toch. Ik had een aantal mijlpalen bereikt, een aantal dromen gerealiseerd en plots besefte ik dat dit voor mij de volgende stap was.

Waar ik mezelf op andere vlakken steevast afbreek, doe ik in het ouderschap net het tegenovergestelde. Neen, ik schreeuw dit niet van de daken, behalve vandaag, want nu mag het eens! Emma maakt mij rustig en doet mij relativeren en net dat maakt mij best een goede mama. Ik neem vaak en veel de tijd om mijn eigen ding te doen. Dit geeft me ontzettend veel energie en ook dat maakt van mij een betere mama.
Zou het nog beter kunnen? Ongetwijfeld, maar daarvoor zijn we hier niet.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed
Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Relativeren

Bon, ik ben aan het afwijken. Ik kan dus als mama bijzonder goed relativeren. Sinds Emma er is, is de rest bijzaak. Ja, ik heb nog steeds stress over mijn werk en het dagdagelijks leven, maar wanneer ik bij haar ben, ebt dat volledig weg. Ongelooflijk hoe zij mijn stressfactor zo omlaag kan helpen. Dit is trouwens al van tijdens mijn zwangerschap: ik ben van nature uit heel gestresseerd. Je ziet het niet aan mij, maar de stress en faalangst lopen bij momenten de spuigaten uit. Tijdens die negen maanden zwangerschap had ik hier geen last van en ook nu merk ik hoe haar aanwezigheid een goede invloed op mij heeft. Ik relativeer dus heel veel en dat is echt wel nodig wanneer je mama bent.

Vrijheid

Ik vind mijn vrijheid nog steeds ontzettend belangrijk. Ik kan goed alleen zijn en ik heb heel wat behoefte aan me-time. Toen Emma twee maanden was, moest ik er dan ook even uit. Mijn broer was eerder dat jaar naar Londen verhuisd en ik ging twee dagen bij hem logeren en liet Emma voor het eerst alleen achter bij haar papa. Tijdens mijn zwangerschap hadden we onze bovenverdieping onder handen genomen en heb ik eigenlijk relatief weinig rust gekend. Die twee dagen in een wereldstad waren dus nodig. Ze gaven mij heel wat zuurstof om er de komende maanden tegenaan te gaan: terug aan het werk zowel in hoofd -als bijberoep mét een baby is toch even wennen. Sindsdien probeer ik er op te letten om op tijd en stond wat me-time in te lassen. Op dinsdag heb ik ouderschapsverlof en staat deze dag grotendeels in het teken van Emma. Toch vraag ik mijn mama af en toe eens of Emma een dagje naar hen mag. Op zo’n dinsdag ga ik lunchen met een vriendin, naar de kapper of geniet ik thuis met de konijnen. Vaak ben ik ook gewoon aan het werk voor mijn andere passie: fotografie. Opnieuw: hier haal ik tonnen energie uit. Laat dat laatste nu net iets zijn dat ik hard nodig heb en mij beter maakt als mama!

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Samen de wereld ontdekken

Toen ik een paar jaar geleden bij Stephanie en haar gezin op bezoek was, vertrouwde ik hen toe dat Steven en ik een kinderwens koesterden. Ik denk dat ik toen ook voor het eerst tegen iemand (met uitzondering van mijn man) uitsprak waarom ik graag een kind wou. Langzaam maar zeker voelde ik bij ons thuis een zeker gemis. Een gemis dat onze konijnen jarenlang konden invullen, maar een gemis dat op den duur wel groter werd. Ik wou iemand aan wie wij onze waarden konden meegeven en met wie wij onze interesses konden delen. Dat laatste probeer ik al van in het prille begin te doen. Emma gaat zo vaak als mogelijk met ons op stap en ondanks haar jonge leeftijd probeer ik haar met al onze interesses te prikkelen. Ik ben er heilig van overtuigd dat dit niet alleen van mij een betere mama maakt, maar van haar ook een beter mens. Ik wil haar zo veel mogelijk ervaringen meegeven, een soort van bagage waarmee ze in haar verdere leven aan de slag kan.
Door dit samen met Emma te doen, geef ik haar ook ongetwijfeld bepaalde waarden mee, waarden die wij als koppel ook belangrijk vinden zoals openheid en verdraagzaamheid.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed
Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Gevoel

Ik ben nogal rationeel ingesteld en dat is ook de manier waarop ik in het leven sta. Toch ben ik als mama de eerste die op haar gevoel vertrouwt. Dit gevoel blijft mij trouwens bevestigen dat ik goed bezig ben. Wanneer Emma niet kan slapen en maar blijft huilen, ben ik diegene die haar uit haar bed haalt en bij ons (of mij) in het grote bed legt. Mijn gevoel zegt dat ze op zo’n moment getroost moet worden en ik weet dat wij de enigsten zijn die dat kunnen (want van een tut of Bumba moet ze helemaal niet weten). Wanneer ik merk dat ze nood heeft aan zowel de aanwezigheid van Steven als ik, dan berg ik met plezier al mijn plannen op om er voor haar te zijn. Toen ze op 14 maanden haar melk weigerde, vertrouwde ik op mijn gevoel en begon ik de melk gewoon te vervangen door yoghurt en andere melkproducten zodat ze de nodige voedingsstoffen binnen zou krijgen.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Affectie

Ik toon mijn dochter heel veel affectie, meer affectie dan wie ook. Ik ben geen knuffelaar, maar mijn dochter wordt bedolven onder kussen en knuffels van het moment dat ze opstaat tot ze slapen gaat. Ze zal ongetwijfeld weten dat ik haar graag zie. Dat doe ik trouwens zo onvoorwaardelijk dat het mij met momenten beangstigt.

Ouderzonden - 1. Hoogmoed
Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Papa

Een kind komt er niet vanzelf, daar is ook een papa voor nodig. Indertijd was er geen haar op mijn hoofd die er aan dacht, maar ik denk wel dat ik de juiste keuze gemaakt heb toen ik voor Steven koos en samen met hem besliste om er voor te gaan. Ja, een kind verandert een relatie echt wel en ja, er vallen hier vaker woorden dan toen Emma er nog niet was, maar ik kan me geen betere papa voorstellen. De manier waarop hij zo ongedwongen en speels met haar omgaat, daar kan ik ongetwijfeld nog wat van leren!

Ouderzonden - 1. Hoogmoed

Conclusie?
Ja, ook na het uitschrijven van mijn ‘verhaal’ vind ik mezelf een goede mama en ik probeer elke dag om een goede mama te zijn. De ene dag lukt dat al wat beter dan de andere, maar ik blijf mijn best doen. Of het ouderschap is wat ik ervan verwacht had? Ja en neen. Ik had veel meer twijfel en onzekerheid verwacht. Ik wist ook dat haar komst mijn leven op stelten zou zetten, maar ik had nooit vermoed dat ik iemand zo graag kon zien. En ja: ik jank bij het minste emo-moment dat we samen delen, true story!

Dit is uiteraard mijn eigen invulling en heel persoonlijke inkijk in mijn leven als mama. Benieuwd hoe andere ouders zichzelf omschrijven als mama of papa? Neem dan hier een kijkje voor de volledige lijst met deelnemers!

Ik ben ook benieuwd naar jullie kijk op het ouderschap. Vind je van jezelf dat je een goede ouder bent en waarom (wel of niet)?

 

 

(Foto’s: Silvie BonneKelly Steenlandt – Steven Van Ryckeghem)

waarom ‘matigen’ voor mij het betere alternatief is

Tegenwoordig tuimelen we van de ene uitdaging in de andere. De ene maand mag ik dertig dagen niet klagen, de andere mag ik geen druppel alcohol drinken. Vorig jaar moest ik ook nog eens 40 dagen lang vlees zo vaak mogelijk afzweren. Ik weet het, ’t is nergens van moeten en ik kan en mag hier volledig zelf over beslissen, maar al die challenges bepalen toch onze tijdsgeest.

waarom 'matigen' voor mij het betere alternatief is

De uitdaging te veel?

Vorig jaar schreef ik me in voor Tournée Minérale: indien ik 9 maanden zonder (nu ja, op drie glaasjes na misschien) alcohol kon, dan waren 30 dagen piece of cake. Achteraf bekeken, waren ze dat ook. Alhoewel: ik liet me wel verleiden tot een “proevertje” van de cocktail van mijn echtgenoot tijdens een dinner & movie date.
Ook voor het daarop volgende Dagen zonder Vlees schreef ik mij in en koppelde mijn account aan die van een groep op het werk. Op die manier konden we een bedrijfsresultaat boeken: altijd mooi meegenomen, niet?

Op een bepaald moment zijn die dertig en veertig dagen echter voorbij (hoera?!) en is het back to reality al hoeft dat laatste niet per sé zo te zijn. Bij ons is dat zeker niet zo. Vroeger ontkurkte ik op regelmatige basis een flesje wijn, meestal op vrijdag -of zaterdagavond. Ik vind een glaasje wijn bij mijn eten best lekker en ’t is niet dat wij nu zo vaak weggaan. Met de jaren had ik die gewoonte wat opzij geschoven. Neen, mijn alcoholconsumptie was niet bepaald buitensporig, maar alcohol is helaas niet zo lijnvriendelijk. Het flesje bleef dus lekker dicht en dat kwam mijn lijn te goed (over de taart als compensatie zwijgen we wijselijk).
Hetzelfde geldt voor de Dagen zonder Vlees campagne. Ook na die veertig dagen bleef onze vleesconsumptie beperkt tot een aantal dagen per week (en dat was voordien eigenlijk ook al zo). De andere dagen wordt er hier vis gegeten of eten wij gewoon noch vlees noch vis: voor ons prima.

30 dagen zonder klagen

Eén van de challenges die op dit moment loopt is dertig dagen zonder klagen. Ik heb ongetwijfeld last van de winter blues want ik begon al te klagen toen ik er begon over na te denken. Neen, ik kan dat niet en meer zelfs: ik wil dat ook niet. Ik moet kunnen ventileren, ook al gaat het over futiliteiten. Doe ik dit niet, dan krop ik op en dat doet ik al voldoende in het leven.
De volgende Tournée Minérale laat ik dus aan mij voorbij gaan en ik pleit bij iedereen die er wel aan deelneemt om eens stil te staan bij de gedachte om te matigen gedurende het verdere verloop van dit jaar en bij uitbreiding hun leven. Gedaan met dertig dagen afzweren om dan op de 31ste dag ladderzat te wezen. Daar heeft niemand een boodschap aan.
Dagen zonder Vlees kent dit jaar geen nieuwe editie, maar ook daar de boodschap: matig. Matigen is gewoon ook doenbaar en een het beste recept for the long run. Niet alleen voor de leefomgeving, maar het is ook leefbaar voor de doorwinterde carnivoor (of klager of cocktaillover).

Misschien nog even meegeven dat ik op het idee kwam om dit artikel te schrijven terwijl ik woensdagnacht mijn 40 graden koorts lag uit te zweten. Tussen dat zweten door was ik vooral aan het klagen omdat ik alle leuke uitjes die er nog gepland waren, moest afzeggen. Uiteraard lag ik ook te denken aan die fles wijn in de koelkast die ik nu nog steeds niet kon ontkurken.

Neem jij deel aan de talloze uitdagingen die tegenwoordig op poten gezet worden of laat je die aan je voorbij gaan?