emma is twee!

Begin augustus vierde Emma haar tweede verjaardag. Aangezien we nog maar pas van onze vakantiebestemming terug waren, planden we haar feestje enkele dagen later. Ook die tweede verjaardag is best speciaal en wellicht alle verjaardagen die volgen ook (zeker aangezien het hier normaliter bij één kindje blijft), maar toch: niks kan tippen aan die eerste verjaardag.
verjaardag emma
verjaardag emma
Alhoewel, in de aanloop naar haar tweede verjaardag was ik best emotioneel. Het blijft ongelooflijk hoe graag je iemand kan zien en de liefde voor een kind valt, alle clichés ten spijt, met niks te vergelijken.
verjaardag emma

Emma heeft voorlopig nog geen notie van trends of hypes dus ik kon me ook deze keer laten gaan, maar hield het al bij al binnen de perken (zeker in vergelijking met vorig jaar).
verjaardag emma
verjaardag emma
Het concept bleef dan ook onaangeroerd: de grootouders kwamen in de late namiddag langs voor een stukje taart en ’s avonds schotelde ik hen een bord (of twee) spaghetti voor. Dat kan je makkelijk op voorhand klaarmaken en Emma vindt het ook lekker. Niet onbelangrijk!
verjaardag emma
verjaardag emma
Over die taart heb ik trouwens nog een leuke anekdote. Ik had die taart al eeuwen, nog voor er sprake was van kinderen, gepind via Emily Schuman van Cupcakes & Cashmere. Zij maakt deze taart elk jaar voor haar dochter en dit leek me ook leuk: om zo’n echte klassieker in huis te hebben die elk jaar terugkeert. Vorig jaar vond ik hem best ok, maar er konden nog een aantal zaken beter. Ik had nog wel mijn notities van het recept, maar dat was nu verhuisd naar een betalend platform. Ondertussen ben ik, na een proefperiode die je blijkbaar enkel telefonisch kan/kon opzeggen, een abonnement op dit platform rijker (of armer, ’t is te zien hoe je het bekijkt), maar weet ik wel hoe ik de taart perfect kan maken. Ik was er dan ook heel trots op! Het decoratiewerk? Daarvoor heb ik heel veel op Instagram (af)gekeken, ik geef dat zeker toe.
verjaardag emma
De inspiratie voor het boeket bloemen op tafel haalde ik trouwens bij Plukgeluk, het bedrijfje van (online) vriendin Kim.

Op weekdagen is Emma best sober gekleed, want die kleren gaan toch onmiddellijk de was in. Voor haar verjaardag mocht het natuurlijk iets meer zijn. Enter onze goede vriendin (nah, not really) Stella McCartney. Ik vind er altijd wel een topstuk voor Emma en dat was ook dit jaar niet anders.
verjaardag emma
Het leuke kroontje/speldje vond ik bij Studio Lala. Om mee te zijn met deze tijd: neen, er is niks gesponsord, maar ik vind Studio Lala echt de beste online winkel voor feestgerief.
verjaardag emma
Hele leuke service en de pakketjes zijn zo mooi samengesteld dat het feest al begint bij ontvangst van je pakje. Customer service met een plus!

verjaardag emma
verjaardag emma
verjaardag emma
verjaardag emma
verjaardag emma
verjaardag emma
verjaardag emma
En Emma? Tja, die werd heel wat pakjes rijker, vond de besjes op de taart ontzettend lekker en genoot ten volle van alle aandacht en heeft weer een honderdtal foto’s bij voor haar archief. Wij, en dan spreek ik ook namens de oma’s en opa’s, genoten al even veel mee!
verjaardag emma
verjaardag emma
Op een warme septemberavond trokken we ook nog eens richting bos om die verjaardagsoutfit nog eens vast te leggen. Herinneringen voor later: je kan er niet genoeg van hebben, right?

emma trakteert

emma trakteert!
Toen Emma ongeveer vijf maand was, startte ze in de crèche waar ze vier dagen per week naartoe gaat. Er zijn heel veel kinderopvanginitiatieven in onze streek, maar een plaatsje bemachtigen, is niet altijd even evident. Toch is dat gelukt bij onze eerste keuze en we zijn nog steeds super tevreden!

Kort nadat ze er gestart was, begon het dagen dat dit echt wel een voortraject voor school is. Met de nodige toeters en bellen dus: ik vond toch een paar keer per maand een verjaardagstraktatie in Emma haar vakje. Traktatie? Stress!
Uiteraard had ik al voor ze geboren werd een geheim Pinterestbord met een eenzaam idee voor haar eerste verjaardag, maar hoe ouder ze dat eerste jaar werd, hoe meer er op dat bord kwam. Echter: verjaardagstraktaties, daar had ik nog niet aan gedacht.

Ik heb heel veel in haar vakje gevonden: van (lactose -en glutenvrije!) koekjes en cakejes tot Disney bestek. Wie mij een beetje kent, weet dat ik nogal creatief ben en graag zelf aan de slag ga. Ik moest dus iets origineels vinden. Uiteraard wou ik er ook een foto van Emma bij stoppen want dat is ook een beetje verdoken reclame voor de zaak (toch een beetje commercieel ingesteld dus!).

emma trakteert!

Na heel wat denkwerk kwam ik met het volgende op de proppen: zelfgemaakte granola. Dat moest geen kilogram granola per man zijn, natuurlijk, maar een kleine portie waar er één of twee keer van gegeten kan worden. Aangezien Emma toen nog in de babygroep zat, koos ik resoluut voor een traktatie gericht op de ouders. In de toekomst kan ze zeker en vast de kindjes van haar groep of klas trakteren, maar voor één keer mochten ook de ouders eens verwend worden. Via Etsy bestelde ik een pak papieren zakjes, ik haalde ergens mini wasknijpers bij en liet bij Smartphoto bedankingskaartjes afdrukken met 11 maandfoto’s van Emma.

Het grootste werk was het afbakken van de granola aangezien Emma in een vrije grote groep zat (en nu nog steeds zit). Ik denk dat ik toch wel het ganse proces een keer of vier herhaald heb.
Een vast recept voor granola heb ik niet. Ik heb enkel een basis en die varieert tussen dit recept van Thursday Dinners en de granola van Rens Kroes. Ik gooi er vooral zowat alle noten in die ik in de voorraadkast vind! Het hoeft dus allemaal niet zo precies te zijn, gooi er gewoon in wat je lekker vindt en zorg vooral dat je weet hoe je het best afbakt. Zelf gemaakte granola vind ik nog steeds de beste en je hebt ook volledige controle over de hoeveelheid suikers die er in zit!

emma trakteert!

Of de traktatie geslaagd was? En of! Ik heb heel veel positieve reacties gekregen, zowel van de mensen die in het kinderdagverblijf werken als van de ouders. Ondertussen zijn we al een half jaar verder en is mijn Pinterestbord voorlopig nogal leeg. Tijd om in actie te vliegen dus!

Wordt er bij jullie getrakteerd voor de verjaardag van de kinderen en ga je hiervoor zelf aan de slag of koop je liever iets ready-made?

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 11/40.

voor mij een analoge verjaardag graag

Ik hield van verjaardagen. Dat ik dit ooit in de verleden tijd zou typen, had ik nooit durven denken. Ooit keek ik wekenlang, misschien zelfs maandenlang, uit naar mijn verjaardag. Het scheelde niet veel of ik begon al vanaf 22 januari terug af te tellen. Zo ver zal het nu niet meer komen, vrees ik.

analoge verjaardag

Mijn meest recente verjaardag dateert van 21 januari. 34 lentes ondertussen. Waar ik 30 worden verschrikkelijk vond, ben ik nu blij dat ik mijn verjaardag kan en mag vieren. Het is velen immers niet gegund. Het verlangen is echter verdwenen.

Uiteraard ben ik op zoek gegaan naar de oorzaak van dit gebrek aan verlangen. Ouder worden is het alvast niet. Zoals ik al zei: ik ben blij met elke verjaardag die ik mag vieren. Ik voel me ook veel beter in mijn vel dan pakweg tien jaar geleden. Neen, daar wringt het schoentje niet.

Eigenlijk gaat het al een aantal jaar bergaf met het aftellen naar mijn verjaardag. En dat heeft alles te maken met het digitale. Waar ik op alle vlakken een digitaal beestje ben (hell, ik kocht een Kindle!), blijf ik toch trouw aan een aantal tradities. Eén ervan is de liefde voor papier en bijgevolg ook post. Echte post, geen digitaal gedoe. Akkoord, een aantal jaren geleden ben ik zelf gestopt met het sturen van kerstkaartjes, maar dat had een heel andere reden. Echter, ik krijg zo graag post. Al van zo lang ik mij kan herinneren. Als kind stelde ik elke dag opnieuw dezelfde vraag. Of de postbode al geweest was. Je moet weten dat ik in die tijd, het internet was er nog niet, heel veel pennenvriendinnetjes had. Heerlijk vond ik dat.
Het zal je dan ook niet verbazen dat ik mijn verjaardagen toen wel koesterde. Al van de tweede week van januari was het elke dag reikhalzend uitkijken naar verjaardagskaartjes.

Tegenwoordig zijn de kaartjes op één hand te tellen. Een aantal jaren geleden verdrong het sms-bericht de verjaardagskaart. Vandaag de dag heeft Facebook het pleidooi gewonnen. Leuk zijn ze wel, al die wensen op mijn timeline. Maar de papieren kaartjes vind ik des te leuker. Ik koester ze en hoop ze volgend jaar opnieuw in mijn bus te vinden.

Vanaf volgend jaar dus graag terug een analoge verjaardag. Doen jullie mee?